Lwów po pogromie w 1941 roku - Sąsiedzi.

Wśród sprawców i osób znęcających się nad Żydami na ulicach Lwowa znajdowali się zarówno ukraińscy, jak i polscy cywile. Część ludności (w tym Polacy) uległa niemieckiej propagandzie, która oskarżała Żydów o kolaborację z NKWD i współodpowiedzialność za masowe mordy więźniów odkryte w lwowskich więzieniach po ucieczce Sowietów.

Zmuszanie Żydów do czyszczenia ulic było jednym z elementów poniżania ludności żydowskiej podczas i bezpośrednio po Nocy Kryształowej (9–10 listopada 1938 r.) w nazistowskich Niemczech. Lwowscy "sąsiedzi" (Polacy i Ukraincy) zmuszaja Zydów w identyczny sposób do szorowania ulicy.

Barbarossa - Dzien 8-my

8 dni po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej, 22 czerwca 1941 r. wojska niemieckie zajęły Lwów (stało się to konkretnie 30 czerwca). Dzień później, 1 lipca w mieście rozpoczęły się pogromy Żydów, trwające z przerwami do 27 lipca. Sprawcami byli żołnierze niemieccy i ukraińscy oraz członkowie ukraińskiej milicji i przedstawiciele miejscowej ludności.

Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941 r. Żydzi zamieszkujący przedwojenne polskie Kresy znaleźli się w krytycznej sytuacji: „musieli stawić czoła nie tylko dyskryminacyjnym zarządzeniom nowych władz, lecz także czynnej agresji ze strony miejscowej ludności”. Pretekstem do fali przemocy stało się odkrycie w lwowskich więzieniach tysięcy zwłok więźniów politycznych, zamordowanych przez wycofujące się NKWD. 

Oczywiście propaganda niemiecka, a przedewszystkim, ukraińscy nacjonaliści zrzucili winę za te zbrodnie na społeczność żydowską, co doprowadziło do krwawych zajść, znanych jako pogromy lwowskie oraz „Dni Petlury”.

Warszawa-Lwów, 1939.

Przez pierwsze tygodnie wojny, we wrześniu i październiku 1939 roku istniała możliwość nielegalnego (pojedynczego) przedostania się przez zieloną granice do Rosji. To była jedna z niewielu możliwości przeżycia do lipca 1941 roku. Odległość między Warszawa a Lwowem · 393 km. 

Barbarossa-Pogromy i Egzekucje, 1941.

Operacja „Barbarossa” jest uważana za największą operację wojskową w historii działań wojennych. Do trzech grup wojsk, złożonych z ponad trzech milionów niemieckich żołnierzy, wkrótce dołączyło ponad pół miliona sił zbrojnych sojuszników Niemiec (Finlandia, Rumunia, Węgry, Włochy, Słowacja i Chorwacja). Siły te zaatakowały Związek Radziecki szerokim frontem, rozciągającym się od Morza Bałtyckiego do Morza Czarnego. Po lipcu 1941 roku sytuacja dla tych którzy zostali w Rosji na dawnych terenach "polskich do 1939 roku" i nie pojechali dalej na wschód zmieniła się diametralnie gdyż akcja wojsk niemieckich "Barbarossa" to również pierwsza zaplanowana akcja zagłady Żydów (Holocaust by bullets).

Gdy 30 czerwca 1941 r. wojska niemieckie zajęły Lwów a 1 lipca w mieście rozpoczęły się pogromy Żydów, trwające z przerwami do 27 lipca. Podobnie, na kilka dni po zajęciu przez Niemców Kijowa we wrześniu 1941 roku rozpoczęto tam akcję deportacyjną z miasta do rawiny Babi Jar gdzie przez dwa dni rozstrzelono 33 771 Żydów. Akcja Babij Jar przeprowadzona przy aktywnym udziale Ukraińców mówi za siebie. Nie tylko że na sąsiadów nie można liczyć a raczej trzeba się strzec od nich.

Lwów-Warszawskie Getto, 1941.

Nowe linje frontu niemiecko-rosyjskiego, od 30 września – 13 listopada 1941, to przedpola Moskwy.  Już w pierwszych dni po wkroczeniu Niemców do Lwowa (30 czerwca 1941) zaczęli Ukraińcy stosować krwawe represje w stosunku do Żydów - pogromy. W wyniku Pogromu Lwowskiego, zginęło 5 000-10 000 Żydów, głównie z rąk Ukraińców.

Po zajęciu Lwowa i innych terenów przez Niemców i po pogromach ukraińskich, Żydzi z terenów poprzednio okupowanych przez Rosje wracają do gett w Polsce gdzie czesto są ich rodziny pozostałe w Polsce. Wiekszosć wraca do Lodzi, Krakowa i Warszawy. To taki niby paradoks którego nie rozumiałem przez wiele lat ale w gettach Żydzi nie tylko czuli się bezpieczniej aż do 1942 roku i faktycznie byli bardziej bezpieczni niż poza granicami. Moja mama z ojcem wracają ze Lwowa jako jedni z pierwszych. Po nich i do nich, do Getta Warszawskiego, przyjeżdża  "Ciocia Kazia".

Już w pierwszych dniach po wkroczeniu Niemców do Lwowa (30 czerwca 1941) zaczęli Ukraińcy stosować krwawe represje w stosunku do Żydów - pogromy. W wyniku Pogromu Lwowskiego, zgineło 5 000-10 000 Żydów, głównie z rąk Ukraińców. Fotografia: Ukraińcy witają wojska niemieckie (po lewej), Ukraińcy mordują Żydów (po prawej).