"Idiot, ställ tillbaka det!" - Judisk Samling och Judiska församlingen i Stockholm är ansvariga för skändningen av Förintelsemonumentet i Stockholm.

2019

2020

2019-2020

Merparten av de judar som tillhör Judiska församlingen i Stockholm har inte röstat i förra valet (inom församlingen). De flesta judar som räknas i Sverige som judar är sekulära judar. De räknas som judar av Centalrådet då det gäller att få olika typer av ekonomiskt stöd. När en sekulär jude dör och vill bli begraven på samma plats som hans förfäder så tar församlingarna ut en straffavgift, trots alla medel de ha fått tidigare från statsmakten just för den sekulära juden, juden som var en del av underlaget till de omtalade 20 000 judar.

Således idag så finns omkring 20 000 judar i Sverige, varav ca 6 000 är medlemmar i någon judisk församling. Hur många av de är röstberättigade vet jag inte, kanske 50% (3 000). Om det är så, då betyder det att om mindre än 40% av församlingarnas medlemmar röstar så är det endast 5-6% av Sveriges judar som blir representerade i sk. Judiska Centralrådet. Då det är så få som röstar kan man använda sig av det gamla tricket i föreningslivet (senast användes i Botkyrka) att ett parti värvar nya medlemmar till sin krets som röstar enligt de och på så sätt vinner valet eller en omröstning.  I valet inom den judiska församlingen i Stockholm så skulle ett 30 tal sådana nyvärvade personer kunna avgöra valet. Nytillskottet av "nya (troligen) röstande medlemmar" sägs vara under 2024 drygt 150, ett välförberett val... I Botkyrka ansågs det vara ett riggat val, omröstning*. Nog så kommer det nog att skrivas "en ny församlingshistoria".

Meddela mig gärna om jag har räknat fel och var.

Det betyder de som representerar Sveriges judar är inte alls representativa! Partiet Judisk samling likaledes!

Alla partier i församlingen heter faktiskt nästan likadant. Numera finns det bara fyra partier; Judisk Enhet, Judisk Mångfald, Judisk Samling och Judisk Framtid. Representanter för Judisk Samling och deras familjer och "närmaste vänner" tillhör elit, PK gruppen, som hörs mest och samtidigt drar mest nytta av det. Nytta kan huvudsakligen översättas i form av direkta och indirekta medel.

Partisystemet är polariserande sedan flera, flera decennier! Judisk Samling bidrar aktivt till en ökad polarisering bland judar som tillhör Judiska församlingen. 

När det gäller det skändade Förintelsemonumentet så har Judiska församlingen betalat 70 000:- för stenarna. Kostander för Föreningen Förintelsens Minne var 250 000:-.

Skändningen - länk

Skändningen - Ansvarig Aron Verständig och hans elitparti - Judisk Samling
En dotter till Förintelsens överlevande gick den 19 april 2020 till Treblinka-stenen vid Norra Judiska begravningsplatsen. Treblinkastenen är en av de 6 stenar med namn på dödslägren som tillsammans med Förintelsens offers gravar bildar ett monument. Hela hennes mammas familj har blivit mördad i Treblinka. Hennes pappas i Auschwitz. Det hade hon gemensamt med flera av de Förintelsens offer begravda runt Monumentet.

Hon la sin kantiga sträva sten bland de andra. Trots att Förintelsedagen, Jom Hashoa är rörlig i den judiska kalendern så för hennes del brukar hon alltid minnas sina närmaste just den 19 april. 19 april 1943 är nämligen dagen då Upproret i Warszawas Getto startade. Denna minnesdag initierades 1953 av staten Israels förste premiärminister, David Ben-Gurion för att hedra de sex miljoner judar som föll offer för den Förintelsen. Minnesdagen är kopplad till Upproret i Warszawas Getto som pågick under april-maj 1943.

Förintelsens offers gravar i Stockholm låter kanske konstigt för många men det handlar faktiskt om de fd. judiska fångarna från Bergen-Belsen som kom till Sverige med UNRRA Vita båtar under sommaren 1945. De skulle få vård och konvalescens här. Många av de var dock döende redan då de kom till Stockholms Frihamn.

Dottern till Förintelsens överlevande jag skrev om ovan, hade också ett annat datum, en annan egen minnesdag i sin minnes-almanacka. Den 2 augusti 1943 - dagen då Upproret i dödslägret Treblinka startade. När hon kom på minnesdagen av Upproret dödslägret, bara fyra månader senare gick till Treblinka-stenen så var minnesstenen borta. Hon kramade hårt den kantiga svarta stenen hon hade med sig så det gjorde ont så att hon skrek. Det var Judisk samling och Aron Verständig som var ansvarig för det. 

Platserna där de 6 minnesstenar stod har fyllts med ny jord och man sådde ny gräs där som inte ville växa. Hon hade faktiskt samma reflektion som jag tidigare - detta är precis på samma sätt som nazisterna gjorde i Treblinka efter att man ha mördat nära 1 miljon judar och avslutade verksamheten. I Treblinka, precis som i Stockholm har man tillfört ny jord och därefter såddes gräs över hela området. Det här är en ren skändning. Man har utfört den med samma precision som i dödslägret Treblinka för att inget skulle synas och minnas.

Kommentarer till skändningen av Holocausmonumentet beordrad av Aron Verständig, Judiska församlingen i Stockholm.

It's so sad to see that prestige went too far, leaving humanism behind!

• Obegripligt! Vad är anledningen till detta och har de förklarat tilltaget på något sätt? (Blir nog svårt att komma med en acceptabel förklaring).

    

  Fucken NAZI bastards burn in hell
  
  Ar det inte snarare fråga om ghetto mentalitet (gora vad som helst for att halla sig val med makthavande s+v+mp+c samt svenska s+v kontrollerade konventionella media), hos Verständig och hans krets ??
• 
  

  Om detta var ett samverkansprojekt med Judiska församlingen Stockholm, så undrar jag om de har en annan plan för dessa gravar och bevarandet av minnet efter dessa människor!? Det är obegripligt! 
• When a Jewish organization defaces a Jewish memorial something is wrong. It is time the younger generation came forward and replaced the older communities and rebuilt the monuments higher. We are not ashamed.
  
  

  
  

  Verstandig ar feg samt varken forstandig eller moralisk. 

  
  

  Detta ar ej forsvarbart och amoraliskt !! 🤬😠😖

  
  

   
•  Nä! Vad ledsen och förbannad jag blir

Głupota i arogancja nie omijają żadnej nacji. 

Nu ser det ut att maktfullkomlighet har drabbat ledningen för JF i Stockholm. Det har hänt tidigare men aldrig att man gav sig pà ett monument tillägnat Holocaust offer. Skamligt och rentav avskyvärt.

Thank you for sharing, Mr. Wroblewski. It is such a shame that so many people now and then refuse to act.

•  Ignorant thugsDölj eller anmäl detta

  The sad bloody world we live in😞🙏🏻. Humans will never stop their hateful behavior

    

  I know many survivors helped by Sweden at the war's end. Sweden should be honored for that. This is an affront to that memory as well as an anti-Semitic act.

  
  

  
  

  Absolute disgrace
• 
  
• Är det inte snarare fråga om ghetto mentalitet (göra vad som helst for att hålla sig val med makthavande s+v+mp+c samt svenska s+v kontrollerade konventionella media), hos Verständig och hans krets ?

  
  

  Jewish Congregation in Stockholm was doing nothing for 75 years: Suddenly they changed their policy and removed the Holocaust Monument exactly in July when it was the 75th anniversary of the Bergen-Belsen prisoners transport with UNRRA White boats to Sweden. Disgrace.

  
  

   Idiot, ställ tillbaka det!

• 
  

Korczak was thrown into the notorious Pawiak prison for not wearing his Star of David armband.

In October-November 1940, when Korczak protested to the Gestapo that his orphanage’s potatoes had been confiscated during its move to the ghetto, he was thrown into the notorious Pawiak prison for not wearing his Star of David armband. A court hearing took place and Korczak was sentenced to a few months in prison and a fine. He survived only because one of his former orphans had the contacts and funds to get him out. It was one of his former orphans “Harry” Kaliszer, who bribed a local Nazi collaborator for thirty thousand zloty. 

Janusz Korczak was finally released in late December 1940 and returned to the children in the orphanage at 33 Chlodna Street and was warmly greeted when he returned.

December 1940, Warsaw ghetto. 

An anonymous pupil or former pupil for Dom Sierot - Orphans Home run by Janusz Korczak, wrote an essay entitled "Welcome, Doctor". It is about the imprisonment and return of Janusz Korczak from Pawiak prison to the orphanage at 33 Chlodna Street in the Warsaw Ghetto. 

We've been in the new home for a month now, and it almost seems like years. We're almost used to it now. A different house, different windows and a different view from them, different classrooms, halls, bedrooms, stairs... and yet everything flows as before in his nice way. We are slowly taking root. One night only, Mr. Doctor he stayed with us, once in this house he watched and thought... And then he was in prison. Mr. Doctor is back – Good news – Welcome! No beautiful parties, without artificial and noisy shouts, without pompous faces and preparations, without flirting and imposing. We are simple and natural in simplicity. They all stood on the stairs and looked at the Doctor with smiles. And everyone had one and the same smile on their lips. Everyone was happy and satisfied and precisely because they love Mr. Doctor, they knew how to celebrate this moment quietly and nicely. We were touched. The whole day went on normally, without disturbing the celebrations. He ran, looked, smiled, and left for his duty, carrying deeply beautiful feelings. And it was a party. Not imposing, not bothering - peace and quiet for the Doctor, peace and warm rest.

"Welcome to the Doctor" was probably written by Janusz Korczak's pupil-

Janusz Korczak was thrown into the notorious Pawiak prison for not wearing his Star of David armband.

Masada - Janusz Korczak´s resistance in the Warszawa Ghetto in March 1941.

Masada - Korczak´s resistance in the Warszawa Ghetto in March 1941.

Michael Zylberberg "A Warsaw Diary".

Michael Zylberberg was born in Plotsk, Poland, in 1906, into a rabbinical family. He qualified to teach Hebraic history and literature in Warsaw and proceeded to work in several schools there, from 1933-1939. After the outbreak of World War II he was active in the Warsaw ghetto organising illegal schools for thousands of homeless children. During 1940-1941 he lived at 33 Chlodna Street, the same building where Janusz Korczaks Orphanage was located. After the Warsaw ghetto Uprising in 1943, he managed to escape to the Aryan side of Warsaw, where he lived for 2 years passing off as a Christian. Years after the end of the war he was contacted by someone who had discovered his manuscript diary and notes. He published his diary under the title A Warsaw Diary in 1969. There are numerous valuable historical details never before revealed. Several chapters and notes are on Janusz Korczak. There is detailed information about the Orphanage when at 33 Chlodna Street as well as numerous notes about 16 Sienna Street and activities there.

From Michael Zylberberg "A Warsaw Diary" - Masada Play.

Whilst conditions in the ghetto were tough, some inhabitants were determined to continue the cultural aspects of their previous life. Janusz Korczak was among them. Despite education being banned by Nazis at almost all levels, there were schools throughout the ghetto. Adults could also attend seminars and lectures, often led by those at the top of their field.

The historian Emanuel Ringelblum in collaboration with others resisted Nazi rule from within the ghetto by creating an archive documenting the Nazi crimes. Ringelblum’s collection became known as the Oyneg Shabes archive. Facing the threat of deportation to the Treblinka extermination camp, Oyneg Shabes buried their extensive collection in milk cans and metal boxes to prevent the archive from falling into the hands of the Nazis.
Jews also physically resisted the Nazi rule. The largest and most significant case of armed resistance in the Warsaw Ghetto was the Warsaw Ghetto Uprising of 1943.

It is a story about a Masada play performed in the Warszawa Ghetto while Korczaks Orphanage was located at 33 Chlodna Street.

The dramatic history behind one of the great landmarks of ancient Israel. In the spring of 73 AD, the rock fortress of Masada on the western shore of the Dead Sea was the site of an event that was breathtaking in its courage and self-sacrifice. Here the last of the Jewish Zealots who, for nearly eight years, had waged war against the Roman occupiers of their country made their last stand. The Zealots on Masada had withstood a two-year siege but with Roman victory finally assured, they faced two options: capture or death. They chose the latter, and when the Roman legions forced their way into the hill fort the following morning they were met only with utter silence by row upon row of bodies. Rather than fall into enemy hands the 960 men, women, and children who had defended the fortress so heroically had committed suicide. The story of the siege and eventual capture of Masada is unique, not just in Israeli legend but in the history of the world. It is a story of bravery that even the Roman legionaries, well used to death and brutality, could see and appreciate. It was a massacre but a massacre with a difference: carried out by the victims themselves. This book tells the story, covering the excavation of the remote hilltop site in the twentieth century.

From Michael Zylberberg "A Warsaw Diary"- Korczak´s Ghetto Resistance in March 1941

But the evening did not end there. We suddenly noticed Dr. Korczak up on the platform during the tumultuous applause. We all thought he merely wanted to thank the guests and the artists, which he did, but he then asked us to bear with him while he read some brief poems he had very recently written. The concert seemed to be starting again. He drew a few sheets of paper from his pocket and started to read aloud. The poems were heavy with satire--they described a small black mustache, a large fat belly, a hunchback, and, finally, an elegant dandy. Amid the scorn and mockery was a pervading regret that these people should hold the fate of many millions in their hands. He mentioned no names, but everyone knew he was referring to Hitler, Goering, Goebbels, and our own hangman, Hans Frank, the boss of the "New Order" in Poland.
People listened and were horrified. Had Korczak gone mad? Some of them even slunk out of the hall and ran home in terror, but Korczak did not even notice. He went on calmly reading to

the few who had stayed behind - the house tenants.

Afterward, we asked Dr. Korczak how he could have done such a thing. Hadn't he noticed people leaving? Did he not realize that he was placing us all in terrible danger? He merely smiled and said, "The people who left are fools. What is there to be afraid of? Surely Jews can say what they think amongst themselves. Are you afraid of spies, or that someone will give me away? I don't think Jews would repeat any of this-they are all enemies of the 'New Order." Undoubtedly, Korczak believed what he was saying. He could not imagine that there were Jews willing to tell the Germans anything that would incriminate their comrades. This was typical of his character: his standards and values were high and based on loyalty and trust. But during those first few months in the ghetto, he had been in some ways a different person: he could never have done what he did at the concert.

But in time he changed completely, speaking frankly about "the

murderers and outcasts of society"

. The tenants' windows were

forgotten and he was not afraid to denounce his enemies in public.

Ale mentshn zaynen brider:
shvartse, vayse, broyne, gelbe
Andersh zaynen nor di faron
di natur iz dokh di zelbe!


White, Brown, Black, Yellow –
mix the colors all together!
All people are brothers,
From the same father, from the same mother!

And one God has created them all,
and one homeland: the world –
all people are brothers,
that is absolutely certain!

All people are brothers
Black, White, Brown, Yellow…
only the colors are different –
but their Nature is the same!

All human beings are brothers,
Yellow, Brown, Black, White…
nations, races, and climates –
it’s all an Enlightenment fiction!

“The periodical is like a bouquet made up of different flowers. There is no doubt that the bouquet is more beautiful when we can choose its flowers from a wider selection”.
Janusz Korczak, O gazetce szkolnej, Warszawa 1921.

Bob & Han - My Heros!

Dr Bob Collis, with a group of child refugees arriving in Ireland, is pictured holding Suzi Diamond.

As volunteers with the British Red Cross immediately after the war, dr. Robert (Bob) Collis and Han Hogerzeil tended to hundreds of young children who had survived Bergen-Belsen. After primary recovery at Bergen-Belsen Field Hospital, they went on UNRRA White Boats to Sweden with hundreds of children on July 26, 1945. Later, Bob and Han brought six of these children to Ireland and adopted two of them.

Only four children brought to Sweden during the UNRRA White Boat Mission were adopted in Scandinavia. Two of them to Finland, one in Sweden, and one in Denmark. It is likely that "Swedish Jews" were at the same time adopting Christian children born in Sweden.

Most orphans left Sweden during 1946-1947 heading for Eretz Israel.

Six of the children in the Bergen-Belsen Field Hospital – Zoltan and Edit Zinn, Tibor (Terry) and Suszi (Suzi) Molnar, Evelyn Schwarz, and Franz Berlin – became Bob’s ‘special charges’. Zoltan and Edit Zinn were of Slovak origin. Two of their siblings had not survived – their baby sister died in the cattle car on the way to the camps, and their brother, Aladar, died immediately after liberation, as did their mother. Bob and Han managed to nurse Zoltan through tubercular pleurisy and critical complications.

Tibor and Suszi Molnar came from a Jewish-Hungarian background. All of their family had been murdered by the Nazis and their mother, Gisella, died in Bergen-Belsen immediately after liberation in April 1945. Evelyn Schwartz was a little German-Jewish girl, and Franz Berlin was so-called because he had been picked up unconscious in the street in Berlin and brought to the hospital in Belsen.

After many of the children in the camp had been restored to health, they were repatriated to their different countries. The Swedish government invited hundreds of the remaining orphans to Sweden, where they could recuperate further. Since nobody appeared to claim ‘Bob’s children’, he eventually brought them home to Ireland. They stayed in Fairy Hill, a beautiful open-air hospital on the Hill of Howth near Dublin for some months for further convalescence. Bob and his wife made Zoltan and Edit part of their own family and the children added ‘Collis’ to their own names. Bob arranged the first formal adoption in Ireland when he organized for Tibor (Terry) and Suzi Molnar to be adopted by a Dublin Jewish couple, Willie and Elsie Samuels. Evelyn Schwartz was also adopted by a Dublin couple who later moved to Australia.

Nieudana randka Pana Miszy, bursisty Korczaka na rogu Granicznej i Królewskiej - "Ja przecież, wieczorami, o dziewiątej, mam dyżur w sypialniach dzieci w Domu Sierot Korczaka".

Bardzo, bardzo dawno temu, moi rodzice postanowili się spotkać o godzinie dziewiątej na rogu Granicznej i Królewskiej. Znany adres i znany dom. Trudno nie trafić. Kamienica została wzniesiona w 1882 roku dla kupca towarów żelaznych Mojżesza Neufelda. Fasadę tego trzypiętrowego budynku skomponowano w stylu neorenesansowym a ścięty narożnik z ulicą Królewską nr. 20, zwieńczono okazałą z daleka widzianą kopułą.

Bardzo, bardzo dawno temu, moi rodzice postanowili się spotkać o godzinie dziewiątej. Miejsce randki na rogu ulicy Granicznej i Królewskiej. Znany adres i znany dom. Trudno nie trafić.

Moja mama przyszła na czas. Adres jej dobrze znany gdyż widziała dom Neufelda wychodząc z domu rodzinnego na ul Twardej 3. Czekała na ojca który się nigdy nie pokazał. 

Po kilku dniach zadzwoniła do ojca do Domu Sierot na Krochmalną 92. Pani z kancelarii która odebrała telefon weszła na Salę Rekreacyjną i zawołała

Panie Misza, panna Lunia dzwoni!

Moja mama, panna Lunia bardzo obojętnym głosem poprosiła go o zwrot pożyczonej książki. Po chwili weszła jednak "na temat".

Dlaczego nie przyszedłeś?

Ojciec zdumiony odpowiedział:

Ja? Ja przyszedłem na czas i czekałem kilka godzin. To ty nigdy nie przyszłaś!

Dopiero po kilku minutach wyjaśniło się że ojciec naprawdę czekał na matkę na ulicy Granicznej o dziewiątej, tyle tylko że o dziewiątej rano.

Ja przecież, wieczorami, o dziewiątej, mam dyżur w sypialniach dzieci w Domu Sierot Korczaka!

 tłumaczył się ojciec! To było jesienią 1938 roku. Jesienią 1939 roku nie było ani domu rodzinnego moich dziadków przy ulicy Twardej 3, ani domu Neufelda gdzie mieli mieć (chyba pierwszą) randkę moi rodzice.

To było jesienią 1938 roku. Jesienią 1939 roku nie było ani domu rodzinnego moich dziadków przy ulicy Twardej 3, ani domu Neufelda gdzie mieli mieć (chyba pierwszą) randkę moi rodzice. Kiedy ta fotografia została zrobiona moi dziadkowie, Helena i Gabriel Rozental z ul. Twardej 3 zostali uduszeni gazem w Treblince (lato 1942).

To było jesienią 1938 roku. Jesienią 1939 roku nie było ani domu rodzinnego moich dziadków przy ulicy Twardej 3 (czerwona kropka), ani domu Neufelda (niebieska kropka) gdzie mieli mieć (chyba pierwszą) randkę moi rodzice.

To było jesienią 1938 roku. Jesienią 1939 roku nie było ani domu rodzinnego moich dziadków przy ulicy Twardej 3, ani domu Neufelda gdzie mieli mieć (chyba pierwszą) randkę moi rodzice.

To było jesienią 1938 roku. Jesienią 1939 roku nie było ani domu rodzinnego moich dziadków przy ulicy Twardej 3, ani domu Neufelda gdzie mieli mieć (chyba pierwszą) randkę moi rodzice. Kiedy ta fotografia została zrobiona moi dziadkowie, Helena i Gabriel Rozental z ul. Twardej 3 zostali uduszeni gazem w Treblince (lato 1942).

Rok 2024 - Krochmalna 92 - Odbudujcie fasadę z Pokojem Korczaka!

Na poddaszu Domu Sierot, za charakterystyczną mansardą, znajdował się pokój Korczaka. 

Na poddaszu Domu Sierot, za charakterystyczną mansardą, znajdował się pokój Korczaka. 

Na poddaszu Domu Sierot, za charakterystyczną mansardą, znajdował się pokój Korczaka. Janusz Korczak mieszkał tu do 1932 roku. Po wojnie budynek został relatywnie szybko odbudowany. Niestety bez poddasza i z Salą rekreacyjną przebudowaną na salę filmową. Po odbudowie, budynek został przeznaczony na szkołę partyjną PPS a następnie PZPR. W 1958 roku po kolejnej gruntownej przebudowie w budynku otwarto tam Dom Dziecka im. Janusza Korczaka.

Na powojennych fotografiach budynku Domu Sierot widać wyraźnie, że budynek na Krochmalnej 92 był wypalony, ale stan murów i belek stropowych, nośnych, był relatywnie dobry. Dach i poddasze należało odtworzyć. Niestety, w projekcie odbudowy z 1947 roku postanowiono zburzyć "Pokój Korczaka" i zniwelować mansardę mimo że jej tak charakterystyczna część fasady z trzema oknami bardzo dobrze się zachowała. Zachowała się również zachodnia ściana mansardy, widać to wyraźnie, jako cień na powojennym zdjęciu lotniczym.

Przypominam że Dom Sierot to własność Towarzystwa Pomoc dla Sierot do 1945 roku.  Podobnie do tego towarzystwa należały inne nieruchomości i place na terenie Warszawy.

"Dialog sądowy" był jedną z najważniejszych metod pedagogicznych Korczaka.

Typowy "Dialog sądowy" między Salcią a Korczakiem zawierający informacje o tym w jaki sposób sprawa trafiła do Sądu.

Gazeta Izraelita z 30 grudnia 1904 roku gdzie Korczak pisze o sądach kolonijnych w Michałówka kolonie dla dzieci żydowskich.

Dialog sądowy" był jedną z najważniejszych pedagogicznych metod Korczaka. Wcześnie pisze on o sądach wzajemnych w kilku rozdziałach w Mośki, Joski i Srule. 

"Dialog sądowy" był jedną z najważniejszych pedagogicznych metod Korczaka. Wcześnie pisze on o sądach wzajemnych w kilku rozdziałach w Mośki, Joski i Srule jak również w felietonie “Michałówka – kolonja letnia…” publikowanym w tygodniku Izraelita (1904). Tam w kolonijnym sądzie występuje wychowawca który ma funkcję prokuratora, funkcję która często jest zmieniana na obrońcę. 

Siódmy rozdział książki o koloniach letnich “Józki, Jaski i Franki”, kończy Korczak słowami: “Nie przypominam sobie, by która ze spraw cywilnych nie zakończyła się zgodą”.

Sąd koleżeński był jedną z najważniejszych metod pedagogicznych w instytucjach wychowawczych prowadzonych przez Janusza Korczaka. W kodeksie opracowanym przez Korczaka był o 99 paragrafów uniewinniających i tylko 10 związanych z sankcjami. Korczak był wielokrotnie pozywany i skazany przez Sąd Koleżeński.

Typowy "Dialog sądowy" między Salcią a Korczakiem zawierający informacje o tym w jaki sposób sprawa trafiła do Sądu.

Typowy "Dialog sądowy" między Salcią a Korczakiem zawierający informacje o tym w jaki sposób sprawa trafiła do Sądu. Archiwum GFH.

Typowy "Dialog sądowy" między Salcią a Korczakiem zawierający informacje o tym w jaki sposób sprawa trafiła do Sądu. Archiwum GFH.