 |
| Czytelnia dla Wszystkich: tygodnik literacko-powieściowy dla rodzin polskich. R. 3, 1900, № 2 |
Na pierwszej stronie Czytelni dla Wszystkich numer 2 z 1900 roku utwór „Śmiej się”, który jest jednym z najwcześniejszych, autentycznych i w pełni potwierdzonych wierszy w całym dorobku Janusza Korczaka.
ŚMIEJ SIĘ
Śmiej się, dziecino, o śmiej się szczerze,
Niech się usteczka i oczy śmieją...
Śmiech twój jest dla nas wiarą, nadzieją,
Miłością, wszystkiem... Mówię pacierze.
Patrząc na śmiech twój — kocham i wierzę.Kocham i wierzę — i mam nadzieję,
Że dla ludzkości szczęście zaświta,
Że nić miłości, nić złotolita,
Opasze ziemię, światło posieje,
Nakarmi wszystkich, wszystkich odzieje.Śmiej się, dziecino, o śmiej się szczerze,
Bo w śmiechu twoim brzmi taka nuta,
Co z niebem brata — słodka pokuta
I odkupienie. — Kocham i wierzę;
Wpatrzony w ciebie, mówię pacierze.Bo wiary w przyszłość nieci najwięcej,
I uczuć dobrych najwięcej budzi,
Najwięcej myśli skrzesa u ludzi
I z życiem łączy nas najgoręcej
Promienny, jasny uśmiech dziecięcy.Janusz.
