Muszę napisać o mojej rodzinie z Warszawy, którą zamordowano — uduszono gazem w Treblince.
Męczyłem dawno dawno temu moją mamę, żeby napisała trochę o swoim dzieciństwie. O mojej babci i dziadku których nigdy nie poznałem. Byłem tylko na miejscu, gdzie leżą ich prochy i prochy innych zamordowanych, prawie 1 milion.
Muszę napisać, to znaczy opublikować, to, co moja mama napisała przed laty. Piszała, gdy już prawie nic nie widziała. Jej choroba oczu była nie do wyhamowania! Dlatego kupiłem jej komputer z polską klawiaturą, która była identyczna z tą, którą miała na normalnej maszynie do pisania. Reszta to jest już jej opowiadanie.
