Enligt den Judiska kalendern infaller imorgon 3-årsdagen på 7 oktober massakern - Hur fort reagerade Röda korset?

År 2023, det Internationella Röda Korset (ICRC) tycks ha haft en liknande inställning till att besöka gisslan som de hade till att besöka koncentrationsläger under 40-talet.

 Först efter två månader efter massakern den 7 oktober kommenterade ICRC gisslan som togs i Israel av Hamas-terrorister. 

Uttalandet från ICRC kom först då Röda Korsets president Spoljaric Egger anlände till Gaza. Där för första gången drog slutsatsen: "Gisslan måste släppas och ICRC måste tillåtas att säkert besöka dem". "Som en neutral aktör är ICRC redo att stödja ytterligare humanitära överenskommelser som minskar lidande och hjärtesorg", tillade hon.

UNRRA White Boats and Holocaust survivors in Sweden - How Strength is Regained.

Five White Boats- M/S Karskär, M/S Rönnskär, S/S Kastelholm, M/S Crownprincess Margareta, and HMS Prins Carl took aboard some 200 patients each, while the Kronprinsessan Ingrid took a little over 400 in their first transport on the 27th and 28th of June. The patients, depending on their condition, were sent to various Swedish hospitals in cities along the Swedish coastline. Here, lying on the mattresses on the floor, probably on board one of the sister boats M/S Karskär or M/S Rönnskär. After each trip, the mattresses will be burnt down.

Translation of the Top Image: On Midsummer Eve, the Red Cross convoy departs. On Midsummer Eve, the Swedish Red Cross vessels will gather at Trelleborg's roads [anchorage] to fetch the approximately 10,000 sick and convalescent prisoners of war from Lübeck, who have been brought together from various German concentration camps to be transported to Sweden. Out of these vessels, the Svea Company's two newly built ships "Karskär" and "Rönnskär" are making their maiden voyages. Translation of the Lower Image: "From the vessels, all paper sheets and paper mattresses are brought ashore and burned, and all blankets are disinfected. The vessels are likewise disinfected and provided with new bedding equipment. For th[is]..."

UNRRA White Boats and Holocaust survivors in Sweden - How Strength is Regained - Newsreel, October 20, 1945.

Just before the pandemic, I started the project for a movie about White Boats to Sweden.

I found that there are numerous films from 1945 that were never shown before. Among others,  I sent a request to Filminstitutet and  Kungliga Biblioteket to see this archival material together with a friend of mine, a documentary filmmaker. The rules at KB were very strict at that time, and we were not allowed to see the material together, only one by one.

Some of this unique material was used in 1945 in SF’s weekly newsreel on October 20, 1945, showing former prisoners from German concentration camps who were rescued and brought to Sweden during the final stages of World War II, mainly by a UNRRA mission that I later called White Boats.

The SF’s weekly newsreel on October 20, 1945 concludes with a retrospective look at June 1945, showing White Boats on the way from Trelleborg to Kübeck, being escorted by German minesweepers that in May were part of the Kriegsmarine, the German Navy. We can follow Holocaust survivors from Bergen-Belsen being liberated on April 15th by the British Army and hospitalized in the British Army Emergency Hospital organized next to the site of the concentration camp. They were later, in June 1945, moved to Lübeck Hospital; there they were registered and prepared for transport by White Boats to Sweden. The movie team later visited Kummelnäs on Ormingelandet outside Stockholm, where refugees from Poland, Romania, and Czechoslovakia were being provided with winter clothing. 

Below is my report using photos taken from SF’s weekly newsreel on October 20, 1945.

The logistics of transportation from Bergen-Belsen included three steps, as shown in SF’s weekly newsreel on October 20, 1945.

After Midsummer

Transportation from Bergen-Belsen to Lübeck
Transportation by train from the British Army hospital next to the former Bergen-Belsen camp to Lübeck to the detachment called Swedish Transit Hospital, manned by Swedish, German, and British personnel. At this detachment (also called in Swedish - Civilförsvarsstyrelsens Uppsamlingsläger i Lübeck - Board of Civilian Defense detention camp) the former concentration camp prisoners, now called patients, were given, besides the medical ward, new identification cards (DP-2) and multilingual travel documents.
The efficiency of the Swedish transit hospital was to receive approximately 2 000 displaced persons a week from Bergen-Belsen.

Transportation from the British Army hospital next to the former Bergen-Belsen camp to Lübeck was by train and thereafter by British Army ambulances to the detachment called Swedish Transit Hospital. At this detachment, the former concentration camp prisoners, now called patients, were given, besides the medical ward, new identification cards (DP-2) and multilingual travel documents. The efficiency of the Swedish transit hospital was to receive approximately 2 000 displaced persons a week from Bergen-Belsen.

Transportation from Swedish transit hospital to the Lübeck harbor
The next step was transportation from the Swedish transit hospital to the Lübeck harbor in the middle of the city. DPs were sent down to the ships by buses and ambulances. The name lists were prepared for each boat. Each transport had its own transport code name, like Red ship, Black ship, etc. The patients were divided into two groups: sittande and liggande. The sittande - sitting patients were the category that could go on board by themselves. Liggande - lying patients were brought on board on the stretchers. Usually, only one doctor was on board, and each ship had few nurses.

Transportation from Lübeck harbor to Sweden
In total, according to the commandant of the Lübeck detachment, dr. Arnoldsson, the number of patients evacuated from Germany from June 23rd to July 25th, 1945 9 273 sent over the Baltic to Sweden with the White Boats. The majority of them were Jewish, and the main part comprised women.
Five White Boats- M/S Karskär, M/S Rönnskär, S/S Kastelholm, M/S Crown Princess Margareta, and HMS Prins Carl took aboard some 200 patients each, while the Kronprinsessan Ingrid took a little over 400 in their first transport on the 27th and 28th of June. The patients, depending on their condition, were sent to various Swedish hospitals in cities along the Swedish coastline.

Two of White Boat mission vessels, the Svea Company's newly built cargo ships M/S "Karskär" and "Rönnskär" are making their maiden voyages. They had no beds. We can read about this in one of the newspapers: "From the vessels, all paper sheets and paper mattresses are brought ashore and burned, and all blankets are disinfected. The vessels are likewise disinfected and provided with new bedding equipment".

One of my early findings. Besides DP-1 and DP-2 cards, all travelers had round aluminum tags with their transfer numbers on a string around their neck.

When the last White Boats left Lübeck harbor on July 25, 1945, they transported, according to this list, 9 525 former inmates of the concentration camps. Most of them came from Bergen-Belsen.

PS: Jag blev intresserad av filmen då jag trodde att jag såg bland personer i Kummelnäs min vän, Halina Naujahr. Men det var naturligtvis inte hon, då hon vid den tiden fortfarande var mycket sjuk och patient vid Norrköpings- eller Roslagas beredskapssjukhus.

The Night of Broken Glass (Kristallnacht) was not a "Pogrom" - it is actually a new name that gives a false picture of history. Pogrom has always been related to Russia, Ukraine, and Belarus. Who starts such confusing name changes, and who joins in?

Swedish Museum about the Holocaust

In Malmö and in Denmark, Jewish people have not been influenced by the left. 

Krystalgade Synagogue

The name change to 'the November pogrom' is not a neutral historical correction, but a deliberate political linguistic evolution driven by leftist groups and adopted by the establishment.

The Night of Broken Glass (Kristallnacht) was not a "Pogrom" - it is actually a new name that gives a false picture of history. Pogrom has always been related to Russia, Ukraine, and Belarus. Who starts such confusing name changes, and who joins in?

In Malmö and in Denmark, Jewish people have not been influenced by the left. Their synagogue - Københavns store Synagoge (The Great Synagogue of Copenhagen) is located at Krystalgade 12. However, Krystalgade has nothing in common with Crystal Night; the street has roots in the 1400s. From the 1600s, it was officially called Skidenstræde ("Shit Lane"), and therefore the name was changed in 1818 to the existing one.

The Night of Broken Glass was not a pogrom - it is actually the new name that gives a false picture of history. Pogrom has always been related to Russia, Ukraine, and Belarus. Who starts such confusing name changes, and who stands behind them?

It is a historically very interesting and correct point I want to raise regarding the origin of the word. The word Pogrom originally comes from Russian (погром) and means "to create havoc" or "devastate". It began to be used internationally during the 1800s and early 1900s specifically to describe the recurring, violent, and often Russian-led massacres against Jews in the Russian Empire, which included today's Ukraine and Belarus.

Using the word pogrom to describe the events in Germany in 1938 has therefore faced criticism, precisely because it risks confusing two different historical phenomena. Russian pogroms were often rabble violence that was tolerated or encouraged by the Tsar's police force.

The Night of Broken Glass – The Night of Smashed Glass – thus, the events in Nazi Germany were, by contrast, a systematic, top-down, and state-planned act of violence. It was not just the German rabble that joined in.

It was absolutely not the "rabble" (in the sense of poor, uneducated, or marginalized social groups) that participated in the Night of Broken Glass. On the contrary, the violence was deeply anchored in all parts of German society, from the absolute elite to the middle class and the youth. What makes the Night of Broken Glass so terrifying is precisely that the perpetrators were often the victims' own acquaintances – their local baker, the neighbor's teenage son, the doctor, or the mailman – and not an anonymous, outside rabble.

One of the largest groups of active perpetrators was the Hitler Youth (Hitlerjugend - HJ) and young university students. Teenagers and young adults were incited by their teachers and youth leaders to vandalize synagogues and loot shops. These young people often came from well-established middle- and upper-class homes, but were completely shaped by Nazi school propaganda. Once the violence broke out, many ordinary civilians joined in the looting and harassment. Those involved included small business owners who saw a chance to get rid of Jewish competitors, and people from the middle class who, under the cover of chaos, broke into their Jewish neighbors' apartments to steal furniture, art, clothing, and valuables. Historical documents show that even women and seemingly "respectable" family fathers participated in gathering goods thrown out into the streets.

In Sweden, the big problem is that others (politically correct loyalists) perceive this name change as OK and systematically begin using the left-wing, distorted inventions, such as the November pogrom.

The Jewish congregations in Malmö and Gothenburg have not allowed themselves to be influenced and continue to remember the Night of Broken Glass.

In the 1970s, I attended a meeting with the VPK (Left Party - the Communists). It was called Café Marx on Kungsgatan. It was about the Night of Broken Glass. The people from the leftist groups already thought back then that the October Revolution and, for them, the November pogrom fit better.

As we all know, leftist groups eventually took over the celebration and commemoration of both. What I am writing is actually Living History. Naturally, some politically correct journalists and organizations have followed suit and changed the sign—no, not to Café Marx just yet, but to the November pogrom.

Will we soon change the Holocaust to "The Dark Years"?

Kristallnatten var ingen pogrom - det är faktiskt det nya namnet som ger en felaktig bild av historien. Pogrom har man alltid relaterat till Ryssland, Ukraina och Belarus. Vem startar sådana förvirrande namnbyten och vilka ansluter sig?

I Malmö och i Danmark så har man inte påverkats av vänstern. Deras synagoga- Københavns store Synagoge ligger på Krystalgade 12. Gatan har anor från 1400-talet. Från 1600-talet kallades den officiellt för Skidenstræde ("Skitgränden") och därför bytte man namnet 1818 till det befintliga.

Kristallnatten var ingen pogrom - det är faktiskt det nya namnet som ger en felaktig bild av historien. Pogrom har man alltid relaterat till Ryssland, Ukraina och Belarus. Vem startar sådana förvirrande namnbyten, Vilka ställer sig bakom?

Det är en historiskt mycket intressant och korrekt poäng jag vill lyfta angående ordets ursprung. Ordet Pogrom kommer ursprungligen från ryskan (погром) och betyder "att skapa förödelse" eller "ödelägga". Det började användas internationellt under 1800- och tidigt 1900-tal specifikt för att beskriva de återkommande, våldsamma och ofta ryskledda massakrerna mot judar i just det ryska kejsardömet, vilket inkluderade dagens Ukraina och Belarus.

Att använda ordet pogrom om händelserna i Tyskland 1938 har därför mött kritik, just för att det riskerar att blanda ihop två olika historiska fenomen. Ryska pogromer var ofta pöbelvåld som tolererades eller uppmuntrades av tsarens polismakt. 

Kristalnatten – Natten av krossat glas – således var händelserna i Nazityskland däremot en systematisk, toppstyrd och statligt planerad våldsakt. Det var inte bara den tyska pöbeln som anslöt sig till det.

Det var absolut inte "pöbeln" (i betydelsen fattiga, outbildade eller marginaliserade samhällsgrupper) som deltog i Kristallnatten. Tvärtom var våldet djupt förankrat i alla delar av det tyska samhället, från den absoluta eliten till medelklassen och ungdomarna. Det som gör Kristallnatten så skrämmande är just att förövarna oftast var offrens egna bekanta – deras lokala bagare, grannens tonårsson, läkaren eller postiljonen – och inte en anonym, utomstående pöbel.

En av de kvantitativt största grupperna av aktiva förövare var Hitlerjugend (HJ) och unga universitetsstudenter. Tonåringar och unga vuxna uppviglades av sina lärare och ungdomsledare till att vandalisera synagogor och plundra affärer. Dessa unga människor kom ofta från väletablerade medel- och överklasshem, men var helt formade av den nazistiska skolpropagandan. När våldet väl hade brutit ut anslöt sig många helt vanliga civilpersoner till plundringen och trakasserierna. De som var med var bl.a. småföretagare som såg en chans att bli av med judiska konkurrenter och människor ur medelklassen som i skydd av kaoset bröt sig in i sina judiska grannars lägenheter för att stjäla möbler, konst, kläder och värdesaker. Historiska dokument visar att även kvinnor och till synes "respektabla" familjefäder deltog i att samla upp varor som kastats ut på gatorna.

Det stora problemet är att andra (PK-trogna) uppfattar att detta namnbyte är OK och börjar använda de vänstervridna, förvridna uppfinningarna systematiskt, såsom novemberpogromen.

De judiska församlingarna i Malmö och Göteborg har inte låtit sig påverkas och minns Kristallnatten fortsättningsvis. 

Jag var på 70-talet på ett möte hos VPK. Café Marx hette det på Kungsgatan. Det handlade om Kristallnatten. Folket från vänstergrupperna tyckte redan då att det passade bättre med Oktoberrevolutionen och novemberpogromen.

Som vi alla vet så tog vänstergrupperna så småningom över firandet och ihågkommandet av båda. Det jag skriver är faktiskt Levande historia. Naturligtvis har en del PK-trogna journalister och organisationer tagit efter och bytt skylten, nej, inte till Kafé Marx ännu, men till novemberpogromen.

Skall vi snart byta Förintelsen mot "De mörka åren"?

Namnbytet till "novemberpogromen" är inte en neutral historisk korrigering, utan en medveten politisk språkutveckling driven av vänstergrupper och adopterad av etablissemanget.

JANUSZ KORCZAK - Żydowski niepokój - 1928 - Co na ten temat uważa(ł) Komendant Piłsudski w 1918 roku?

JANUSZ KORCZAK.

Żydowski niepokój.

Termometr wskazuje 12 stopni poniżej zera.
Krawcowa miała na 11-tą przysłać suknię.
Już pierwsza.
— Czy tylko na pewno — niepokoi się pani Stefa przy telefonie.
— Zapewniam panią: dziewczynka przed kwadransem wyszła. Lada chwila będzie.
— Przed kwadransem? — Więc powinna już być. — Chyba się coś w drodze stało?
— Może pani być zupełnie spokojna: mojej Różce nic się nie stanie.
— „Różka”? — Pani Stefa niechętnie się skrzywiła i odłożyła tubę. Rozległ się dzwonek.
— Natalko, otwórz prędko.
— Suknia bez zarzutu. — Jak nie z żydowskiej pracowni.
— Natalko, czy nie masz 50 groszy? Albo zmień mi 5 złotych?
Natalka nie ma.
Różka w lekkim paltocie bez rękawiczek czeka w przedpokoju na pudło.
— Masz.
— Za co?
— Za drogę.
— 5 złotych?
— Wyjdź. Zabrudziłaś podłogę. Trzeba nogi dobrze wycierać.
Rózia wyszła. Natalka poszła sprzątać. I już.
Fakty są zawsze drobne i niezłożone.
Pani Stefa stanęła przy oknie rozdrażniona. Co pomyśli, postanowi — wszystko złe i niezdarne. Każdy krok, każdy czyn.
Zmieniła pracownię. Obraziła się. Powiedzieli: „żydowskie fanaberje”. Ma dobry słuch. Słyszała. I to już drugi raz. Wtedy kazali czekać, choć przyszła przed panią pułkownikową Będzie się teraz w żydowskiej pracowni ubierała.
Władek nie wiedział dlaczego i szorstko, jak on to umie:
— Dwugroszowa polityka.

Niech będzie dwugroszowa. I ubierać się i kupować będzie teraz tylko u Żydów. — Właśnie — na złość.
Och, jakie to wszystko trudne i męczące.
Dawniej odnosiła suknie Zosia, teraz ta Różka. Zosi dawała złotówkę, Rózia chciała dać 50 groszy za drogę. No tak: wyraźnie zapytała się przecież, czy Natalka ma 50 groszy. Dlaczego? — A przez telefon — to ohydne zapytanie: „może się coś w drodze stało?” No tak: Rózia wpadnie pod tramwaj — i pani Stefa nie będzie miała sukni. A wieczorem zobaczy ją Karol. — Poco ten znów się przyplątał?
I właśnie, żeby się ukarać dała 5 złotych na piwo. Ale co pomyśli pokojowa? Zosi za drogę dawała zawsze złotówkę, a „swojej” pięć? — I gniewnie, wyniośle wyrzuciła prawie zmarznięte dziecko. Przecież tak łatwo było: szklaneczkę herbaty.
I wszystko to trzeba tłumić w sobie, bo komu się zwierzy: próbowała mężowi... przymrużenie oczu, pogardliwy uśmiech i — — „żydowski niepokój.”

Różka biegnie. Uszy, ręce, twarz — szczypie, piecze, pali. W mocno zaciśniętej dłoni — „na piwo”. W zeszłym roku o tej porze w szkole jeszcze: chciała być, rozumie się, nauczycielką albo wielką artystką albo — do Palestyny. — „Na piwo”.
Czy wszystko matce oddać? — Może tylko 3 złote, a resztę ukryć i z Gutą do kina na „Tajemnice nocy.” — Film dla dorosłych! — Albo rękawiczki? — Albo braciszkowi piernik? — Albo i to i to?...
Biedna mama. — W taki mróz z ciężkim koszem. Gdy wstawała rano, tak głucho jęknęła.
Wiatr bije w twarz i oczy.
— Panienko, nie tak prędko, bo ślisko; jeszcze się panienka przewróci.
Ten sam. Już trzeci raz ją zaczepia. Co on sobie myśli? Jakie to wszystko trudne i męczące.
Różka wbiega do pracowni. Z zgrabiałych rąk wysuwa się rzemień pudła. Siada na krześle i płacze.
— Co się stało? Czy oddałaś, — pyta się niespokojnie „stara”.
— Oddałam. — Nic, — zimno.
— No, no moja mała tylko bez fochów. — Myślałby kto. — Zimno...

W tym samym kalendarzu naszego przeglądu Natan Szwalbe opublikował historyczny artykuł pt. Sprawa żydowska w nowopowstającej Polsce. Strony 104–107 uważam za szczególnie ciekawe. 

Strona 106

Tegoż dnia została przyjęta przez Komendanta delegacja żydowska z Jędrzejowa i wręczyła memorjał o pogromach w obwodzie jędrzejowskim. Piłsudski zwrócił delegacji uwagę na to, że Żydzi się zbytnio denerwują. Sprawa żydowska jest teraz bardzo zawiła. Żydzi sami mogą ją rozwiązać, emigrując do Palestyny.

Na zapytanie delegata Tennenbauma, czy Naczelnik Państwa uważa, że większość Żydów, którzy mieszkają już w Polsce przeszło 700 lat, powinna teraz opuścić kraj, Komendant odparł:

— Mam na myśli tylko pewną część. Zresztą jesteśmy bardzo przychylnie usposobieni wobec Żydów. Dajemy im wszelkie prawa.

Strona 105  - Kielecki Pogrom 1918

Niestety w dniu zaproszenia delegacji syjonistycznej, jak również innych stronnictw żydowskich szalał na dobre pogrom w Kielcach. Komisja organizacyjna dla utworzenia Żydowskiej Reprezentacji Narodowej urządziła w tem mieście wiec ludowy. Po zakończeniu wiecu wtargnęła milicja, która pod pozorem poszukiwania broni odebrała skautom laski, wszystkim zaś obecnym scyzoryki i paski. Następnie wpuszczono do gmachu bandę opryszków, uzbrojoną w pałki nabite gwoździami, pręty żelazne i noże. Rozpoczęło się bicie i rabowanie bezbronnych. Uciekający z gmachu wpadli w ręce rozjuszonego tłumu, który później się rzucił do rabowania sklepów i mieszkań żydowskich. Nazajutrz pogrom się powtórzył.
Memorjał z opisem wydarzeń kieleckich został wręczony Komendantowi Piłsudskiemu w dniu 25-tym listopada przez delegację, składającą się z dra Brauna, adw. Grynbauma i radnego Rafała Szereszowskiego.


Po wysłuchaniu memorjału Komendant powiedział, że kwestji żydowskiej, która ostatnio została bardzo zaogniona nie należy rozstrzygać przez zwołanie Konstytuanty. Tego samego żąda od Żydów... Zadaniem Rządu będzie przyspieszenie Konstytuanty, do której Żydzi przecież wybierać będą narówni z innymi obywatelami. Konstytuanta będzie w stanie w ten lub inny sposób kwestję żydowską rozstrzygnąć. Żydzi powinni ze swej strony nie zaogniać jeszcze bardziej stosunków, dość już zaostrzonych i zaznaczyć swoje stanowisko obywatelskie.
Po replice p. Grynbauma, który wyjaśnił, że Żydzi bynajmniej kwestji swej rozstrzygać nie pragną i nie mogą, Komendant zapytał kto położył kres pogromowi.
Dr. Braun oświadczył, że w pierwszym dniu pogromu zostało wezwane wojsko, które wzięło wprawdzie na cel, lecz wobec okrzyków tłumu, że nie występuje przeciwko rządowi, tylko przeciw Żydom – opuściło broń.
Adw. Grynbaum dodał, że pogrom ustał, kiedy zjawił się naczelnik milicji i wezwał grupy rabujące do rozejścia się. – Pogrom kielecki, jak również pogromy, które wydarzyły się w Galicji Zachodniej, skierowane są także przeciwko Panu, Panie Komendancie. – Tak, przeciwko mnie – potwierdził Piłsudski wiem o tem. Zaznaczył ponadto, że z całego kraju donoszą mu o zaognieniu stosunków z Żydami. Rząd nie ma jeszcze dostatecznej siły, armja dopiero się tworzy. Komendant zaś jako syn uciskanego narodu uciskać nikogo nie pozwoli. Została wydana odezwa, nawołująca żołnierzy, by się powstrzymywali od ekscesów antysemickich.


Ta notatka opisuje dramatyczne spotkanie delegacji żydowskiej z Józefem Piłsudskim w listopadzie 1918 roku, tuż po odzyskaniu niepodległości. W wyniku pogromu śmierć poniosło 4 Żydów (Chaim Jeger, Szmul Owsiany, Jojne Cytryn i Jojne Janas), a około 250 osób zostało rannych.