Za symboliczny koniec likwidacji getta uznaje się wysadzenie Wielkiej Synagogi na Tłomackiem przez Jürgena Stroopa 16 maja 1943 roku.
W tym okresie Niemcy zmienili główny kierunek wywózek. W przeciwieństwie do Wielkiej Akcji z lata 1942 roku, kiedy transporty szły niemal wyłącznie do obozu zagłady w Treblince, w maju 1943 roku większość ocalałych Żydów wywieziono na Lubelszczyznę, czyli do KL Lublin-Majdanek. Szacuje się, że od końca kwietnia do połowy maja 1943 roku z warszawskiego Umschlagplatzu trafiło tam około 19,5 tysiąca Żydów.
Po maju 1943 roku na terenie zrównanego z ziemią getta utworzono obóz koncentracyjny KL Warschau (tzw. Gęsiówkę), gdzie do oczyszczania gruzów Niemcy sprowadzili Żydów z innych krajów Europy (m.in. z Grecji, Austrii i Niemiec).
Po maju 1943 roku na terenie zrównanego z ziemią getta utworzono obóz koncentracyjny KL Warschau (tzw. Gęsiówkę), gdzie do oczyszczania gruzów Niemcy sprowadzili Żydów z innych krajów Europy (m.in. z Grecji, Austrii i Niemiec).

