Pierwsza biografia Korczaka z 1943 roku.
Uważam, że ta pierwsza biografia Korczaka z 1943 roku ma wysoką wartość w poznawaniu Korczaka. Napisana przez Pauline Appenszlak, która naprawdę bezpośrednio znała Korczaka. To nie są rozważania oparte na poprzednich biografiach! Opis spotkania z profesorem anatomii jest taki prawdziwy:
– Nazwisko?– Henryk Goldszmit.Profesor zanotował to w swoim notesie. I w nagrodę za jego pilność, wpisał mu do indeksu ową „czwórkę”. Była to jedyna „czwórka”, jaką otrzymał na uniwersytecie.
Akurat ten kawałek w tym wypadku fikcji o Korczaku jest niesamowicie prawdziwy. W pierwszych latach studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Cesarskiego Warszawskiego Korczak nie przykładał się zbytnio do nauki. Bardziej ciekawe były redakcje tygodników... Były niedaleko bram uniwersytetu. Jedna na Mazowieckiej 8, kilkaset metrów oddalona od Wydziału Medycyny. Druga też blisko, na Niecałej, dokąd Korczak, idąc z uniwersytetu, przechodził w poprzek ulubionego Ogrodu Saskiego na ulicę Niecałą 12. To tutaj, w sercu tętniącego życiem dziewiętnastowiecznego Śródmieścia, zaledwie kilkadziesiąt metrów od Ogrodu Saskiego, narodził się Janusz Korczak jako pisarz, publicysta i drapieżny obserwator społeczny wiele lat, zanim dostał swój dyplom lekarski. Na Niecałej 12 były redakcje pisma „Czytelnia dla Wszystkich” i tygodnika satyrycznego „Kolce”. Na Mazowieckiej 8 mieściła się redakcja tygodnika „Wieczory Rodzinne”. Tam w 1901–1902 roku narodził się m.in. „Janusz” jako autor piszący dla dzieci.
