Thanks - USA, Great Britain, France, and Jordan for helping Israel tonight!
Sunday, April 14, 2024
Day 191 - Bring Them Home - Now! - Thanks - USA, Great Britain, France, and Jordan for helping Israel tonight! - The first Iranian-Israeli War.
Iran launched a massive barrage of over 360 drones and missiles, including ballistic missiles at Israel over the weekend.
Thanks - USA, Great Britain, France, and Jordan for helping Israel tonight!
Thanks - USA, Great Britain, France, and Jordan for helping Israel tonight!
Friday, April 12, 2024
Korczak - Laurka dla profesora Śniadeckiego.
Korczak napisał Wstęp do rozprawy Jędrzeja Śniadeckiego "O fizycznym wychowaniu dzieci".
M.in: Na to jeszcze za wcześnie, nie dorośliśmy, by wartość dzieła Śniadeckiego należycie ocenić i przyklęknąć przed niem; ani czasu, ani sił nie mamy.
WIADOMOŚĆ BIBLJOGRAFICZNA na stronie VII
M.in: Na to jeszcze za wcześnie, nie dorośliśmy, by wartość dzieła Śniadeckiego należycie ocenić i przyklęknąć przed niem; ani czasu, ani sił nie mamy.
WIADOMOŚĆ BIBLJOGRAFICZNA na stronie VII
W pierwszym roczniku „Dziennika Wileńskiego" z r. 1805 w nume-
rach 5, 6 i 7 zamieści! Śniadecki swoje „Uwagi o fizycznem wychowaniu
dzieci": w sierpniowym—str. 1 do 32, wrześniowym—str. 113 do 145,
rach 5, 6 i 7 zamieści! Śniadecki swoje „Uwagi o fizycznem wychowaniu
dzieci": w sierpniowym—str. 1 do 32, wrześniowym—str. 113 do 145,
październikowym—str. i 25 do 247. Prócz wyjaśnień wstępnych, zawierają
„Uwagi" trzy rozdziały, zatytułowane: a) Obchodzenie się z niemowlętami,
b) Chowanie dzieci po odłączeniu aż do końca siódmego roku,
e) Obchodzenie się z dziećmi po skończeniu roku 7-mego.
Jak zapewnia biograf, „między wszystkiemi pismami, któremi J. Śniadecki
Jak zapewnia biograf, „między wszystkiemi pismami, któremi J. Śniadecki
zbogacił „Dziennik Wileński"... najwięcej zajęła wszystkich rozprawa:
O FIZYCZNEM WYCHOWANIU DZIECI". Widząc w tym pierwszym
szkicu „wady, jakie każda do pism perjodycznych robota koniecznie
w sobie mieć musi", autor po latach kilkunastu pracę swoją gruntownie
przerobił i znacznie (w dwójnasób; powiększył, jak o tern opowiada w przed
mowie „Do czytelnika""z 26 października r. 1822. Rozszerzone to opraco
wanie już po śmierci autora ogłosił po raz pierwszy Michał Baliński
w pierwszym z sześciu tomików zbiorowego wydania dzieł Jędrzeja
w sobie mieć musi", autor po latach kilkunastu pracę swoją gruntownie
przerobił i znacznie (w dwójnasób; powiększył, jak o tern opowiada w przed
mowie „Do czytelnika""z 26 października r. 1822. Rozszerzone to opraco
wanie już po śmierci autora ogłosił po raz pierwszy Michał Baliński
w pierwszym z sześciu tomików zbiorowego wydania dzieł Jędrzeja
Śniadeckiego, które ukazało się w Warszawie r. 1840-1. Jedyny dotąd prze
druk z kilkoma omyłkami drukarskiemi i drobnemi opuszczeniami wyszedł
w Wilnie w r. 1856, —
Tekst niniejszego nowego wydania opiera się, wobec niemożności
korzystania z autografu, na pomienionym pierwodruku z r. 1840. Poza
sprostowaniem paru niewątpliwych omyłek drukarskich (jak np. „powo
dzenia" zam. porodzenia, str. 148 wyd. Balińskiego), zmodernizowano pisow
nię, stosując się na ogół do ustalonych przepisów Akademji Umiejętności
w Krakowie z d. 9 lutego 1918. Osobliwe, przestarzałe formy oryginału,
nawet fleksję i składnię błędną, zachowano, podając jedynie w odsyłaczach
formy poprawne. Ze względu na charakter popularny wydawnictwa obecnego,
druk z kilkoma omyłkami drukarskiemi i drobnemi opuszczeniami wyszedł
w Wilnie w r. 1856, —
Tekst niniejszego nowego wydania opiera się, wobec niemożności
korzystania z autografu, na pomienionym pierwodruku z r. 1840. Poza
sprostowaniem paru niewątpliwych omyłek drukarskich (jak np. „powo
dzenia" zam. porodzenia, str. 148 wyd. Balińskiego), zmodernizowano pisow
nię, stosując się na ogół do ustalonych przepisów Akademji Umiejętności
w Krakowie z d. 9 lutego 1918. Osobliwe, przestarzałe formy oryginału,
nawet fleksję i składnię błędną, zachowano, podając jedynie w odsyłaczach
formy poprawne. Ze względu na charakter popularny wydawnictwa obecnego,
uważano za właściwe krótkie takie przypisy, oznaczone wszędzie cyframi
kolejnemi (przypisy autora opatrzone są zawsze gwiazdką', a mające
na celu ostrzeżenie przed formą lub zwrotem niepoprawnym, w nielicznych
razach--wyjaśnienie niejasności lub dwuznaczników: w samym jednak tek
ście starano się zachować wszelkie właściwości języka Śniadeckiego, na
opuszczenia zaś nie pozwolono sobie nigdzie.
Śniadecki, Jędrzej (1768-1838), O fizycznem wychowaniu dzieci, 1920.
na celu ostrzeżenie przed formą lub zwrotem niepoprawnym, w nielicznych
razach--wyjaśnienie niejasności lub dwuznaczników: w samym jednak tek
ście starano się zachować wszelkie właściwości języka Śniadeckiego, na
opuszczenia zaś nie pozwolono sobie nigdzie.
Śniadecki, Jędrzej (1768-1838), O fizycznem wychowaniu dzieci, 1920.
Monday, April 8, 2024
Odbudowa i Przebudowa Domu Sierot Korczaka
![]() |
| Dom Sierot Korczaka przed wojna (lewe zdjecie i w czasie odbudowy po wojnie (po prawej). |
![]() |
| Sierot Korczaka w czasie odbudowy po wojnie. Kiedy zrobiona fotografia, 1947 czy 1956. |
Budynek Domu Sierot na Krochmalnej 92 zachował się dobrym stanie albowiem w czasie okupacji zajmowało go niemieckie wojsko. Kiedy został spalony dokładnie nie wiadomo. Prawdopodobnie podczas Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Po odbudowaniu w 1948 roku oddano do użytku dla partii PPS a następnie PZPR.
Dom Sierot building created in 1912 by architect Henryk Stifelman and Janusz Korczak at 92 Krochmalna in Warsaw was damaged at the end of WWII. In the late 50-ties it returned to its original function with the opening of a new orphanage for the Polish children.
Friday, April 5, 2024
Janusz Korczak, Hanna Mortkowicz-Olczakowa - Wydania rok 1949-1961-1978 - "Ciekawe porównania polonizowania" - Polecam!
Zarówno ojciec Hanny, Jakub Mortkowicz jak i matka Janina (ur. 1875 roku) byli bliskimi znajomymi i wydawcami Korczaka. Po samobójczej śmierci męża Jakuba w 1931 roku Janina dalej prowadziła księgarnie przy ulicy Mazowieckiej i również i wydawnictwo. Przez całą wojnę wraz z córką Hanną Olczak (pózniej Hanna Mortkowicz-Olczakowa) ukrywała się po aryjskiej stronie. Po wojnie 1945 przedsiębiorstwo zostało reaktywowane w Krakowie i było prowadzone przez Janinę i jej córkę Hannę do 1950. Janina była wnuczka naczelnego rabina Wiednia, Lazara Horwitza.
Postępowe środowiska żydowskie w Polsce z końca XX wieku, do których należeli Goldszmitowie, rodzice Korczaka są często opisywane jak spolonizowane, asymilowane itp. Co to dokładnie znaczy spolonizowane, asymilowane nigdy nie zostało sprecyzowane.
Może dlatego spotkałem się i w Polsce i w Izraelu z ludzmi którzy byli przekonani że Korczak był dobrym Polakiem (chrześcijaninem), który z jakiegoś nieokreślonego powodu znalazł się w getcie, gdzie opiekował się żydowskimi sierotami których do konca nie chciał opuścić i z którymi poszedł na śmierć.
W biografiach Korczaka jego tożsamość i jego żydowskość w jakiś sposób omijana lub tłumiona używając w opisach właśnie takie słowa spolonizowanie, asymilacje. W podobny zreszta sposób był potraktowany i Dom Sierot i gazeta wydawana przez Korczaka Mały Przegląd. Słowo Żyd jest starannie omijane jeżeli chodzi o Korczaka. Ta podwójna polsko-żydowską tożsamość o zmienia stale proporcje. Jest sugerowana właśnie tożsamość w tej kolejności tzn. zaczynając od polskiej która na koncu zycia Korczaka stawała sie żydowską. Ta ostatnia w związku z narastającym po śmierci Piłsudskiego antysemityzmu. Czy Korczak był Żydem-Polakiem albo Polakiem-Żydem dyskusja trwa. Nie posiadal jednak "dwoistej tożsamości"!
Postępowość inteligencji żydowskiej w Polsce jest oczywiście związana z tak zwanym procesem asymilacji. Niepodważalna jest jednak żydowska autoidentyfikacja samego Korczaka. Autoidentyfikacja którą widać i w jego życiu i w jego twórczości.
Po Zagładzie istniał w Polsce wsród Żydów kompleks pochodzenia. Widać to w różnych wydaniach biografii Korczaka również tej napisanej przez Hanne Mortkowicz-Olczakową. Tutaj mam na myśli pierwsze wydanie z 1949 roku i te inne wydania, po smierci Hanny Mortkowicz-Olczakowej w 1968 z lat siedemdziesiątych. W różny sposób jest również opisana przez wielu pisarzy "Legenda Korczak".
W nastepnych wydaniach biografii Korczaka Hanny Mortkowicz-Olczak z 1961 i 1978 roku nie jest niestety napisane czy to jest kompletny przedruk wersji z 1949 roku.
Córka Hanny, Joanna Olczak-Ronikier 2011 wydała Korczak. Próba biografii. W tej nowej biografii życie Janusza Korczaka jest w bardziej wyrazny sposób polaczone z życiem polskich Żydów.
Tuesday, April 2, 2024
Była sobie Baba Wredna, Bardzo Chciwa i Niebiedna! - Aż się misa rozzłościła - Więc nabiła babie guza. Guz na głowie siedział kwartał, była baba tego warta!
![]() | |
|
Była sobie baba jedna,
Bardzo chciwa i niebiedna,
Miała trepki dwa pąsowe,
a pod czepcem siwą głowę.
Wielka była gospodyni,
Worek złota trzyma skrzyni,
Obok niego worek srebra,
niczego tam było nie brak.
Miała baba syna, córkę
Jeść im dała byle skórkę
Choć wszystkiego dosyć miała
wciąż im jadła żałowała.
Raz w niedzielę za piec wlazła,
I buraczka tam znalazła,
Hej! buraczku chodź do garnka,
będzie z ciebie barszczu miarka
Jesteś trochę zapleśniały
Lecz barszcz będzie doskonały.
Chciwa baba się cieszyła,
burak w garnku ułożyła
Wlała wody cztery dzbany,
Gotuj że się mój kochany,
Do południa burak szumiał,
ugotował się ja umiał.
Był spleśniały, więc wiadomo
nie smakował barszcz nikomu.
Przyszła córka z ziemniaczyska,
Odsunęła z barszczem miskę***,
Przyszedł synek popróbował,
lecz mu barszczyk nie smakował.
Wzięła baba barszcz i żwawo
postawiła go pod ławą.
Zaprosiła psy i koty
Jedzcie barszczyk wy niecnoty
Moje dzieci go nie chciały
ale barszczyk doskonały.
Pies spróbował - Prr
Kot spróbował - Brr
Lecz im barszczyk nie smakował**.
Aż do baby w tydzień potem,
przyszła kumcia z sercem złotym,
Jedzcie barszczyk kumciu moja,
Kot go nie chciał, pies nie dojadł,
Moje dzieci go nie chciały
ale barszczyk doskonały.
Aż się misa rozzłościła,
Co na haku w górze była,
Gdy tak baba gada, gada,
bęc! misa na łeb jej spada.
A że bardzo była duża,
Więc nabiła babie guza.
Guz na głowie siedział kwartał,
była baba tego warta.
Jedzcie barszczyk kumciu moja,
Kot go nie chciał, pies nie dojadł,
Moje dzieci go nie chciały
ale barszczyk doskonały.
Aż się misa rozzłościła,
Co na haku w górze była,
Gdy tak baba gada, gada,
bęc! misa na łeb jej spada.
A że bardzo była duża,
Więc nabiła babie guza.
Guz na głowie siedział kwartał,
była baba tego warta.
* Lucyna Krzemieniecka - Wiera Zeidenberg, urodziła się 11 maja 1907 roku w Warszawie. Studiowała filologię polską i romańską na Uniwersytecie Warszawskim. Należała do grupy poetyckiej Kwadryga. Publikowała w „Bluszczu”, „Głosie Literackim”, „Głosie Prawdy”. Od 1928 roku zaczęła pisać wyłącznie dla dzieci i młodzieży. Do najbardziej znanych jej tekstów należą: „Bajdy ciotki Adelajdy” (1932), „Cudowne okulary” (1932), „Przygody Gapcia” (1934) oraz zbiór historyjek będący swego czasu lekturą szkolną – „Z przygód krasnala Hałabały” (1936). Współpracowała m.in. z czasopismami „Płomyk”, „Płomyczek”, „Słonko”, „Iskierka”, „Świerszczyk” oraz z teatrem „Baj”.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkała, a właściwie ukrywała się w Warszawie.
** Ta zwrotka to z pamięci, nie ma jej na internecie.
*** Przyszła córka z ziemniaczyska, Odsunęła z barszczem miskę - Wg. mojej mamy: Przyszła córka po kościele, zjadła barszu małowiele...
Sunday, March 31, 2024
1923 - 2023 - Mörk profetia av Felix Salten (Siegmund Salzmann) i boken Bambi.

Ordet Allegori härstammar (grekiska allēgoriʹa, av allēgoreʹō, egentligen 'tala på annat sätt', ytterst av aʹllos 'annan' och agoreuʹō 'tala').
Bambi boken skrevs egentligen som en allegori, bl.a. över judarnas öde i Europa. Boken kom ut i Tyskland år 1923. Det handlar om det oönskade och utsatta rådjuret Bambi och andra djur som lever i skogen. Boken kan rentav läsas som en mörk profetia om vad som komma skulle med de europeiska judarna. Författaren, Felix Salten hette egentligen Siegmund Salzmann. Han föddes i Pest i Ungern och började skriva samtidigt som han arbetade som tjänsteman i försäkringsbranschen. Därefter arbetade han som journalist både i Berlin och i Wien. Han flydde till Schweiz 1939.
Bambi publicerades år 1923, strax efter slutet av första världskriget. Boken var ursprungligen skriven som en vuxenroman, en berättelse om livet för en ung skogshjort från födseln till full mognad. Mycket av Bambis äventyr är faktisk tagna från författarens rätt så speciella privatliv.
År 1935 förbjöds och brändes Saltens Bambi av nazisterna, som såg den som judisk propaganda. Nazisternas tolkning av boken var den rätta. Censuren förstod vad boken egentligen handlade om.
I slutet av boken har Skogen verkligen blivit väldigt mörk. Inte bara Bambi som förlorar sin mamma, utan nästan varje djur i Skogen utsätts för ett brutalt lidande eller ett blodigt slut. "Det var tyst i skogen, men något hemskt hände varje dag", börjar ett kapitel glatt. Inte bara tack vare de mänskliga jägare. En kråka attackerar harens son "på ett grymt sätt". En ekorre finner sig själv oförmögen att prata mer. En räv river isär den "starka och stiliga fasanen som hade åtnjutit allmän respekt och popularitet". Det här är en berättelse om djur i Skogen som lever i skräck.
Den kanske grymmaste rör Bambis unga hjortkompis Gobo. Gobo skjuts, skadas, tas hand av en människa, ammas och matas. Därefter, när frisk, släpps den tillbaka till skogen med ett speciellt budskap - Människan – genomgående kallad som "Han"* – skall man trots allt inte att frukta. Om "en" tjänar Honom, är han god mot honom. Inte långt efter att ha spridit denna glada nyhet skjuts Gobo igen, denna gång dödligt, av en annan jägare.
År 1935 förbjöds och brändes Saltens Bambi av nazisterna, som såg den som judisk propaganda. Nazisternas tolkning av boken var den rätta. Censuren förstod vad boken egentligen handlade om.
I slutet av boken har Skogen verkligen blivit väldigt mörk. Inte bara Bambi som förlorar sin mamma, utan nästan varje djur i Skogen utsätts för ett brutalt lidande eller ett blodigt slut. "Det var tyst i skogen, men något hemskt hände varje dag", börjar ett kapitel glatt. Inte bara tack vare de mänskliga jägare. En kråka attackerar harens son "på ett grymt sätt". En ekorre finner sig själv oförmögen att prata mer. En räv river isär den "starka och stiliga fasanen som hade åtnjutit allmän respekt och popularitet". Det här är en berättelse om djur i Skogen som lever i skräck.
Den kanske grymmaste rör Bambis unga hjortkompis Gobo. Gobo skjuts, skadas, tas hand av en människa, ammas och matas. Därefter, när frisk, släpps den tillbaka till skogen med ett speciellt budskap - Människan – genomgående kallad som "Han"* – skall man trots allt inte att frukta. Om "en" tjänar Honom, är han god mot honom. Inte långt efter att ha spridit denna glada nyhet skjuts Gobo igen, denna gång dödligt, av en annan jägare.
* H kan naturligtvis handla om Hitler.
Saturday, March 30, 2024
Do Erec po polsku i po hebrajsku... - "Janusz Korczak, znany przyjaciel młodzieży".
![]() |
| Janusz Korczak, Ludzie są dobrzy i Trzy wyprawy Herszka, nakł. ”Keren Kajemet Leisrael” i wyd. ”Judaica”, Warszawa |
Tytuł Do Erec po polsku i po hebrajsku nie jest przypadkowy.
Wujkowie mojego Taty śpiewali hebrajską piosenkę "Jeszlanu Erec cu szma Palestyna". Mój Tata (Pan Misza u Korczaka) też tak śpiewał ale ja niestety całego tekstu niestety nie zapamiętałem, tylko melodię. Opowiadał że wujkowie byli chalucami. Chaluc – pionier. Tak też nazywano pierwszych emigrantów z Polski, imigrantów – osadników, przybywających do Erec Israel - Palestyny. Oni w bardzo trudnych warunkach pracowali głównie na roli i budowali nową żydowską społeczność.
Nie wiem czy wujkowie mojego taty i ich siostra należeli do He-Chaluc, organizacji syjonistycznej założonej w 1914 w Rosji. Zadaniem He-Chaluc było ożywienie ruchu syjonistycznego poprzez prowadzenie przygotowań ludności żydowskiej do powrotu na tereny Erec Izrael. Cześć przygotowań to tak zwane Hachszary, to praktyczne przygotowanie do życia i pracy w Erec Israel - kursy prowadzone przez różne organizacje syjonistyczne przed samym wyjazdem.
Nie wiem dokładnie kiedy wujkowie z jedna z ich sióstr wyjechali z Pińska. Wszyscy mówili podobnie jak mój Tata płynnie po rosyjsku, żydowsku, polsku no i zapewne, tak jak inni chaluce, uczyli się hebrajskiego.
W Polsce międzywojennej Żydzi posługiwał się głównie trzema różnymi językami. Oprócz polskiego i żydowskiego używano również hebrajskiego. Używanie tych trzech języków odzwierciedlało także różne postawy polityczne i klasowe. Syjoniści chcieli używać języka hebrajskiego by przygotować młodzież do emigracji do Erec Izrael - Ziemi Obiecanej. Wsród innych postępowych politycznych grup języka żydowskiego używali bundowcy jako oznakę że "tu zostajemy". Tu, to znaczy się w Europie. Uzasadniali to również tym że kultura żydowska to kultura europeiska. Bundowcy uważali że język żydowski to ten którym można się porozumieć z Żydami o podobnych politycznych ideach w krajach Europy Zachodniej i z Żydami amerykańskimi.
Wielu badaczy Korczaka lubi notorycznie podkreślać a właściwie powtarzać za innymi, jak to Korczak dokonał transpozycji z „Polaka” na „Żyda”. Na potwierdzenie tego twierdzą, że w związku z tym zmienił nazwisko z Goldszmit na Korczak. Popierają swoje idee faktem zmian w społeczeństwie polskim, narastaniem antysemityzmu i nacjonalizmu szczególnie po śmierci Piłsudskiego.
Była również potrzeba zaopatrywania dzieci i młodzieży żydowskiej w odpowiednią literaturę i czasopisma, które by kształtowaly je w odpowiednim kierunku, np. syjonistycznym.
"Nasz Przegląd” – dziennik wydawany w Warszawie w latach 1923-1939 nie reprezentował oficjalnie poglądów żadnej partii politycznej, ale faktycznie sympatyzował, podobnie zresztą jak dodatek "Mały Przegląd" Korczaka z ruchem syjonistycznym.
Korczaka „Ludzie są dobrzy” należy do takich "syjonistycznych" książek. „Ludzie są dobrzy” to przejmująca historia emigracji do Erec Israel, opowiedziana z perspektywy małej dziewczynki. Po śmierci ojca w Polsce udaje się z matką do Palestyny. Najpierw pociągiem do portu w Rumunii a potem statkiem do Haify. Opowiadanie jest zapewne oparte na własnych doświadczeniach Korczaka który latach 1934 i 1936 przebywał w Palestynie jak również jego licznych kontaktów z przyjaciółmi i byłymi pracownikami Domu Sierot, którzy wyemigrowali do Ziemi Obiecanej. Pierwszy wyjazd Korczaka do Erec Israel odbył się z początkiem września 1934 roku. Wyprawa trwała trzydzieści godzin pociągiem z Warszawy do rumuńskiego portu Konstanca. Stamtąd, kilka dni, polskim statkiem ,,S/S Polonia" do Hajfy.
Korczak wydał "Ludzie są dobrzy" (1938) i "Trzy wyprawy Herszka" (1939) przez wydawnictwo Judaica przy udziale syjonistycznego funduszu Keren Kajemet Leisrael w serii „Biblioteka Palestyńska dla Dzieci”. Książki te były sprzedawane w redakcji Naszego Przeglądu przy ulicy Nowolipki 7 jak również rozdawane dla czytelników „Małego Przeglądu”.
![]() |
| Oddychający tym samym powietrzem i tą samą myślą! pisze o Korczaku Mietek Z w recenzji w gazecie szomrowskiej "Młody Czyn" w 1939 roku. |
![]() |
| Wszystkie dzieci w Domu Sierot uczyły się języka hebrajskiego, wg. zapisków w zeszytach bursistów i w Sprawozdaniach Towarzystwa Pomoc dla Sierot. Oprócz tego uczyły się geografii regionu. |
1904-1939
Pierwsze jednak Korczaka syjonistyczne idee są zawarte w opisie kolonii letnich Michałówka w tygodniku Izraelita z 1904 roku czyli 35 lat przed wydaniem "Ludzie są dobrzy" (1938) i "Trzy wyprawy Herszka" (1939). Opowiadanie wydawane w odcinkach było zatytułowane: „Michałówka“. (Kolonja dla dzieci żydowskich), (Z notatek dozorcy) i drukowane od 7 października 1904, to znaczy dwa miesiące po zakończeniu ostatniego turnusu tych kolonii na których Korczak był wychowawcą.
Tego ostatniego wieczora o ostatnim zachodzie urodziła się ostatnia bajka kolonijna, — dziwna bajka i niedokończona.
„A może nie wracać do Warszawy? Może ustawić się parami, wziąć chorągiewki, zaśpiewać marsza i ruszyć w drogę?
— Dokąd?
— Do Słońca.
„Długo iść będzie trzeba. Ale cóż to szkodzi? — Sypiać będziemy w polu, a na życie zarabiać. — W jednej wsi Geszel zagra na skrzypkach, i dadzą nam mleka. W drugiej wsi Ojzer powie wiersz lub Aron bajkę ciekawą, — i dadzą nam chleba. Gdzie indziej znów zaśpiewamy albo w pracy w polu pomożemy...
Droga Do Słońca to oczywiscie droga do Erec Izrael. Większość żydowskich dzieci znały dobrze polski gdyż chodziły do szkół polskich. Państwo albowiem współuczestniczyło w opłatach. Podobna sytuacja była też w gimnazjach polskich podczas gdy żydowskie gimnazja były płatne. W gimnazjach polskich, np. w Pińsku, mieście rodzinnym mojego ojca istniał jednak system numerus clausus (przyjmowano ograniczoną liczbę dzieci pochodzenia żydowskiego rocznie)
Stale była potrzeba zaopatrywania dzieci i młodzieży żydowskiej w odpowiednią literaturę i czasopisma, które by kształtowaly je w odpowiednim kierunku. To nie efekt lat trzydziestych.
"...Siedzi Herszek i czeka na maliny, kiedy znów urosną, czeka, że ojciec wróci w sobotę, i czeka na Lejba. — Siedzi i trzyma kij, ten swój miecz — i chce iść do Palestyny, gdzie płynie nie woda, ale mleko, manna i miód (co to jest?), gdzie jest rosół i ryby, gdzie ciepło. — To trzeba widzieć, — ho, ho!"
| Janusz Korczak, Trzy wyprawy Herszka, nakł. ”Keren Kajemet Leisrael”, 1939, wyd. ”Judaica”, Warszawa. |
NAJCIEKAWSZE WIADOMOŚCI Z TYGODNIA
Własne wiadomości „Gazety Młodych".
Dla skrótu przyjmiemy w przyszłości nazwę
Własne wiadomości „Gazety Młodych".
Dla skrótu przyjmiemy w przyszłości nazwę
„M A T“—Młodzieńcza Agencja Telegraficzna.
Ajencja Żydowska* w Polsce
Korczak należy do Ajencji
Dotychczas dbali o Palestynę i zajmowali się sprawami palestyńskiemi sami tylko sjoniści.Ostatnio postanowiono przyciągnąć do pracy dla odbudowy Erec Izrael również i niesjonistów. Kraju ojczystego nie odbuduje jedna grupa, ale cały naród. Do Ajencji Żydowskiej przystępują najwybitniejsi Żydzi.W ubiegłym tygodniu odbył się w Warszawie Zjazd wyborczy do Ajencji Żydowskiej w Polsce. Między wybranymi znajduje się również Janusz Korczak, znany przyjaciel młodzieży.
![]() |
| Gazeta Młodych nr. 4, 14 lipca 1929. |
* Agencja (Ajencja) Żydowska – nazywana powszechnie Sochnutem od hebrajskiej nazwy, Ha-Sochnut ha-Jehudit le-Erec Israel (angielski odpowiednik - Jewish Agency). Na podstawie mandatu Ligi Narodów z VII 1922 r. uznana za reprezentację Żydów wobec władz mandatowych Palestyny, rządu Wielkiej Brytanii oraz Ligi Narodów.
Subscribe to:
Posts (Atom)





















