Monday, December 30, 2019

Activities during 2019 and planned 2020. Korczak Living Heritage Association & Swedish Holocaust Memorial Association.


The first project is Remembering Holocaust Victims mainly from Bergen-Belsen that died shortly after they were brought to Sweden to receive medical care. Holocaust Monument at the North Jewish Cemetery, Stockholm.

Activities during 2019 and planned 2020. Korczak Living Heritage Association & Swedish Holocaust Memorial Association. Four main projects.

1a. Remembering Holocaust Victims mainly from Bergen-Belsen that died shortly after they were brought to Sweden to receive medical care. Holocaust Monument at the North Jewish Cemetery, Stockholm.

Remembering Holocaust Victims mainly from Bergen-Belsen that died shortly after they were brought to Sweden to receive medical care. The work is proceeding at the Swedish Archives and include: 
Publishing the lists of Holocaust survivors that came with White Boats to Sweden during Summer 1945. and Publishing the survivors personal stories.

1b. Remembering Holocaust Victims mainly from Bergen-Belsen that died shortly after they were brought to Sweden to receive medical care.
The work is proceeding at the Swedish Archives:

  • Publishing the lists of Holocaust survivors that came with White Boats to Sweden during Summer 1945.
  • Publishing the survivors personal stories.



Remembering Holocaust Victims mainly from Bergen-Belsen that died shortly after they were brought to Sweden to receive medical care. The work is proceeding at the Swedish Archives:

Publishing the information about the fate of Holocaust survivors after liberation of Bergen-Belsen.
Publishing the true story about White Boats to Sweden during Summer 1945.


1c. Remembering Holocaust Victims mainly from Bergen-Belsen that died shortly after they were brought to Sweden to receive medical care.
The work is proceeding at the Swedish Archives:

  • Publishing the information about the fate of Holocaust survivors after liberation of Bergen-Belsen.
  • Publishing the true story about White Boats to Sweden during Summer 1945.


Remembering Holocaust Survivors from Bergen-Belsen that were brought to Sweden to receive medical care.

Publishing the information about the fate in Sweden of Holocaust survivors that after liberation of Bergen-Belsen. Among others the story of professor Halina Neujahr (Upper photographs) and Viola Horvath (Lower photos).

1d. Remembering Holocaust Survivors from Bergen-Belsen that were brought to Sweden to receive medical care.
Publishing the information about the fate in Sweden of Holocaust survivors that after liberation of Bergen-Belsen. Among others the story of professor Halina Neujahr and Viola Horvath.






Supporting the Mural project at the location adjoining the former Korczak Summer camp, “Rózyczka”.
The first phase of the Project was initiated by the local Community and consists of a beautiful Mural with Korczak motives painted on the concrete wall previously bordering Rózyczka camp.

2. In November 2019, Korczak Living Heritage Association (KLHA) created a Committee to Support the Korczak Mural Project in Marysin Wawerski (“KOMITET”), the location adjoining the former Korczak Summer camp, “Rózyczka”.
The first phase of the Project was initiated by the local Community and consists of a beautiful Mural with Korczak motives painted on the concrete wall previously bordering Rozyczka camp. In the Korczak spirit, neighbourhood children themselves were engaged as helpers in its making. The Project is the creation of the artist, Bartosz Milewski and the photographer, Anna Gezik, with the help of the local historical researcher, Adam Matysiak, and the local politician, Lucan Zakrzewski, and others. Mr. Norbert Szczepanski, the Mayor of Wawer, has been praised for his support for this Project and its educational value in the fight against prejudice.
The KOMITET has proposed to extend the Mural in the westward direction to cover otherwise unsightly bare cement of the existing wall. With this purpose in mind, the KOMITET will meet in the first week of January 2020 in Warsaw.



The third project is the exhibition of the models of the buildings where Korczak Dom Sierot was located and also other spots associated with Janusz Korczak such as Bershon & Baumans Hospital. The models are built in the scale 1:25 and include also Rózyczka Summer Camp, Wooden bridge over Chlodna street and Cattle cars at Umschlagplatz.


3. Exhibition of the models of the buildings where Korczak Dom Sierot was located and also other spots associated with Janusz Korczak such as Bershon & Baumans Hospital. The models are built in the scale 1:25 and include also Rózyczka Summer Camp, Wooden bridge over Chlodna street and Cattle cars at Umschlagplatz.


Photo exhibition of the documents related to Bergen-Belsen survivors that came to Sweden after the liberation in April 1945. German, British and Swedish documents will be presented together with pictures of White Boats that brought survivors from Lubeck to Swedish harbors, a.o. Stockholm.


4. Photo exhibition of the documents related to Bergen-Belsen survivors that came to Sweden after the liberation in April 1945. German, British and Swedish documents will be presented together with pictures of White Boats that brought survivors from Lubeck to Swedish harbors, a.o. Stockholm.

The representative of our organizations took part in the official new center of education, Hadassa Neurim named after Janusz Korczak and his assistant  Stefa Wilczynska in Beit Yanai and in the 9th International Conference on the Educational Legacy of Janusz Korczak held on November 26-27 in Tel Aviv.

5. The representative of our organizations took part in the official new center of education, Hadassa Neurim named after Korczak & Stefa Wilczynska in Beit Yanai and in the 9th International Conference on the Educational Legacy of Janusz Korczak held on November 26-27 in Tel Aviv.

Saturday, December 28, 2019

December 28th is in Sweden The Innocent Children Day - About Jewish Innocent Children murdered during The Holocaust



Today - December 28th is in Sweden -The Innocent Children Day - Värnlösa barns dag.
Because of this Day, I wrote (in Swedish) an article on my blog about 14 000 Jewish Infants that were killed by King Herod in Bethlehem and about 1 500 000 innocent Jewish children that were murdered by Nazis during the Holocaust. 

On that particular day I am always thinking about Janusz Korczak and also about Holocaust victims buried in Stockholm. They were 8-10 years old when WWII started and died in Stockholm in 1945-1946.



Holocaust Memorial in Stockholm. 6 stone stabs with the names of death camps where 1.5 millon children were murdered. The granit stabs stand between the graves of Holocaust victims. Some of them born 1930. That means as young as 15 when they died in Stockholm.

1 500 000 Förintelsens barn och Menlösa-, värnlösa barnens dag.



Döda, värnlösa judiska barn i ett boskapsvagn.
Rop hörs i Rama, gråt och högljudd klagan: Rakel begråter sina barn, hon låter inte trösta sig, ty de finns inte mer.

Idag, den 28 december, anger man i almanackan att det är de menlösa-, värnlösa barnens dag. Det handlar således om de judiska, värnlösa barnen vilka Herodes lät döda i sin jakt på den nyfödde judakonungen. Dagen hette tidigare de menlösa barnens dag. Idag såg jag det stod de värnlösa barnens dag.

Att man ändrat benämning till värnlösa beror helt enkelt på att menlös ansågs ha fått en för negativ klang. I äldre svenska betydde menlös snarast oskyldig (egentligen ’utan förmåga att kunna göra något’), ’utan skada eller fel’, och menlösa barn var barn som inte hade några synder på sitt samvete.

Efter en sådan inledning vet alla som känner mig att mina tankar går till de 1 500 000 värnlösa barn som mördades under Förintelsen. Mina tankar går till Janusz Korczak och specifikt de 239 barn som leddes den 5 augusti 1942 till boskapsvagnar uppställda vid Umschlagplatz i Gettot i Warszawa. Mina tankar går Barnkonventionen/Deklarationen och det första som Korczak undertecknade i Geneve redan på 20-talet.

Ett antal läkarkort från Sigtuna beredskapssjukhuset. Alla kom dit från Frihamnen i Stockholm  lasarettfartygen.  Korten avser de som dog i Sigtuna. Observera att har ett rött kors i övre vänstra hörnan. Samma namn och samma födelseplatser, länderna finns angivna på gravhällarna runt de 6 Monumentstenarna. Frymet Einhorn var bara 11 år när kriget startade.

Mina tankar går till Förintelsens offers gravar i Stockholm och Förintelsemonumentet där. Många av de begravda där var 10-12 år gamla när Andra Världskriget startade. De 6 Minnesstenar där med namnen på dödslägren representerar just de 6 platser i Europa där merparten av de totalt mördade 1 500 000 värnlösa, judiska barn kvävdes till döds. Närmast i bild Treblinka-stenen, därefter Auschwitz-stenen. I Treblinka mördades nästan 1 000 000 judar. En tredjedel var barn.

Mina tankar går till Förintelsens offers gravar i Stockholm och Förintelsemonumentet där. Många av de begravda där var 10-12 år gamla när Andra Världskriget startade. De 6 Minnesstenar där med namnen på dödslägren representerar just de 6 platser i Europa där merparten av de totalt mördade 1 500 000 värnlösa, judiska barn kvävdes till döds.

Mina tankar går till de 100 Förintelsens offers gravar i Stockholm och Förintelsemonumentet där. Många av de begravda där var 10-12 år gamla när Andra Världskriget startade. 
De 6 Minnesstenar på Norra Judiska begravningsplatsen med namnen på dödslägren representerar just de 6 platser i Europa där merparten av de totalt mördade 6 miljoner, var 1 500 000 värnlösa, judiska barn vilka kvävdes till döds i lägrets gaskammare.

§3 som Janusz Korczak åberopar - Ett barn borde, före alla andra, få hjälp ifall ett krig.
När andra världskriget bröt ut 1939 åberopade Korczak den 3§ i Geneve Deklarationen från den 23 februari 1923. §3 i den lydde, att vid ett krig så det första man skulle se var att hjälpa barnen. Något som är så aktuellt i den svenska flyktingspolitiken.


De två flickor var enbart 8 år gamla när Andra världskriget bröt ut. De tillfrisknade på ett beredskapssjukhus i Sverige år 1945. Bilder ingår i en fotoutställning som Föreningen Förintelsens Minne förbereder för att markera slutet av Andra världskriget och Förintelsen. 75 år.
In English about Innocent Children

Tuesday, December 24, 2019

Disowning the Holocaust - Jewish Congregation in Stockholm - Part I - Judiska Församlingen i Stockholm - Ökända förehavanden - Del I

Victoria Martines, Secretary General of the Swedish Holocaust Memorial Association (SHMA), one of the speakers at the inauguration of the Second Stockholm Holocaust memorial at the North Cemetery said: We are dealing here with the restoration of human dignity and these 6 memorial stones and 100 graves are the warning against inhumanity. 

This first part "Disowning the Holocaust - Jewish Congregation in Stockholm" was written by Lucjan Feldman 1994, exactly 25 yers ago when the First Holocaust Memorial was about to be built in Stockholm. 
25 years ago, just before the 50th anniversary of the Death marches and the liberation of Auschwitz (January 1945) and Bergen-Belsen camps (April 1945). 

Now, 25 years later when it is 75th anniversary of the events described above the same Board of the Jewish Congregation in Stockholm decided to remove the Second Holocaust Memorial, 6 granite slabs with the names of the death camps. These memorial stones are placed between the graves of Holocaust victims, mainly Jewish women freed from German concentration camps in the collapsing Third Reich, and brought to Sweden for medical care. Some of them died already on board of the White ships from Lubeck and numerous others almost directly in the hospitals in Stockholm. 


Victoria Martines, Secretary General of the Swedish Holocaust Memorial Association (SHMA), one of the speakers at the inauguration of the Second Stockholm Holocaust memorial at the North Cemetery said:
We are dealing here with the restoration of human dignity and these 6 memorial stones and 100 graves are the warning against inhumanity. 


Disowning The Holocaust

by Lucjan Feldman 

Early this year [1994] Halina Neujahr and Romuald Wroblewski of the Association of Holocaust Survivors in Sweden initiated a project to build a Holocaust Memorial in Stockholm. Though remaining neutral during WWII Sweden has in early 1945 acted for release, and then opened its doors to busloads of Jews freed from German concentration camps in the collapsing Third Reich, many of whom subsequently have made their home here. The proposed monument has the form of 7 granite slabs arranged as a symbolic menorah, on which stone tablets with engraved names, dates and places will be fastened. To date the Association has gathered approximately 4 000 [presently 6 000 +] names from all over Sweden, seven of which are of my family members. And, lest it be left unsaid, they have also by now secured enough funds to cover the construction and the erection of the monument, so the project has definitely left the stage of the wishful thinking.Because it cannot be ruled out that no additional victim names will come to the Association's knowledge after the unveiling of the Memorial, the concept calls for a flexible monument format, one which will allow incorporation of more name-tablets in the near future. It also stipulates that the Memorial be placed in the courtyard of the Great Synagogue in Stockholm, where it will cover an adjoining anonymous gray concrete fire-wall that separates the building from a Catholic church in the same city block.

Before it was chosen five other locations were investigated but found unsuitable for the purpose. In the end this central place seemed not only relevant to the cause of keeping the memory of Holocaust victims aflame but, because each year upwards of 3000 local students visit the Synagague as part of their high-school curriculum, also of great educational potential. Education for the present AND future generations. After all, facing a visible roll of names, dates and for Swedish ears unfamiliar-sounding places is a much more tangible evidence of the Holocaust, than the usual, at best fuzzy knowledge of "something like that" having happened. The Holocaust is not taught in public schools in Sweden, not even in the sole Jewish school in Stockholm.

Placing the monument in this spot, the immediate vicinity of the Great Synagague, has also received full approval of the City of Stockholm planning committee -- a monument is after all also a public structure, and here it is of utmost importance that it not become an easy target for vandals etc. So the Memorial seems as good as sealed and delivered, right? Alas, nothing could be more wrong.

Because, strange as it may sound, the board of the local Jewish Congregation - the steering committee and the owner of the Synagogue-- has thus far been less than lukewarm in its reception of a Holocaust "presence" in the designated location. Some other place -- sure, by all means, as long as it's not right there on their doorstep where, if my reading of governors' minds is anywhere near correct, the monument presumably would be associated with themselves, the Swedish Jews (the horror, the horror).

Which is why and in spite of great urgency - inauguration of the Memorial is planned for late April 1995, to coincide with the 50th anniversary of the liberation of many Nazi concentration camps in 1945-- the governors drag their feet to delay giving the formal permission that the Association needs in order to proceed with the construction of the monument.

And no, I am not making this up. I go strictly by the opinions of the board as expressed in official minutes of two recent meetings. Their position in a nutshell: since no "Swedish Jews" perished in the Holocaust (true depending on who classifies whom to be a "Swedish Jew"), then the rememberance of it can hardly be of concern for the local Jewish congregation. That's the major argument. Minor ones against the proposed placement include that the place is sometimes being used as a parking lot, that on that fire-wall there is a frame for attaching of a Sukkah, that children sometimes play in the court while their parents attend the synagogue services and that one of the principals of the Association that wants that monument is not a de-facto member of the congregation.

The fact that there are 400--500 Holocaust survivors still alive in Sweden, plus a couple of thousands of post-war Jewish emigrants, many of them of the Second and now Third Generation, children of survivors for whom such monument seems more than appropriate, carries little weight in the minds of the elders of the Swedish-Jewish community that has never been very keen on welcoming the 'Ostjuden' into its fold. And certainly not enough to counter-weight a canopy on a wall for a Sukkah, a structure which has been known to stand in the desert without the benefit of a supporting wall, but that's another story.

And so it goes. After 9 months of talks The Association is slowly being pushed into a position in which they will have to request that the City of Stockholm --a gentile body-- assign them another, presumably equally central and vandal-proof, though hardly as prominent location for the Memorial, because the most suitable one has been stonewalled (an apt description!) by officials of the Jewish congregation. Well, indisputably it ain't their dead.

A lot has been said about outright denial of the Holocaust, from "mere" doubting the existence of gas chambers to that of negating the demographic absence of millions of European Jews... we don't need to discuss that. Yet using the same measure I wonder if the above position of --after all-- a Jewish body shouldn't be classified as an attempt to disown the Holocaust. Not deny that it has happened, only that it has happened only to some other Jews.FEEDBACK: Romuald.Wroblewski@onkpat.ki.se
of the SHMA, the Swedish Holocaust Memorial Association.
published 1994-11-23
annotated 1995-12-26
Now: romwro@gmail.com

Najbardziej srogie Paragrafy Skazujące w Domu Sierot na Krochmalnej i w Naszym Domu na Bielanach.


W listach "miłosnych" Józefa do Helenki Lewi pisanych tuz przed letnim wyjazdem na kolonie do Gocławka znalazłem informacje o ostatniem przedwojennym zebraniu sądu na którym jedno z dzieci  zostało wydalone z Domu Sierot.

Do sądu dzieci mogły podawać nie tylko siebie nawzajem, ale również dorosłych – wychowawców i wszystkich pozostałych pracowników domu łącznie z Doktorem. Funkcję sędziów pełnili losowo wybrani ci członkowie społeczności – dzieci i opiekunowie – którzy w ostatnim czasie nie mieli problemów z prawem. Kodeks sądowy stworzony przez Korczaka liczył 1000 paragrafów (tak naprawdę to trochę mniej), z czego dopiero § 500 wyznaczał karę, a tylko ostatni § 1000 decydował o wydaleniu dziecka lub pracownika z zakładu.

§ 500: wyrok z imieniem i nazwiskiem ogłasza się w gazetce zakładowej.
§ 600: — Sąd wywiesza wyrok na tablicy na przeciąg tygodnia i ogłasza w gazecie.
§ 700: prócz tego co przynosi w skutkach
§ 600 treść wyroku przesyła się rodzinie.
§ 800: pozbawienie praw obywatelskich na przeciąg tygodnia.
§ 900: — wydala z zakładu. Może jednak pozostać, jeżeli ktoś weźmie go na swoją odpowiedzialność. Opiekun odpowiada przed Sądem za wszystkie jego winy. Sąd określa czas trwa­nia opieki.
§ 1000: — wydalenie.

Każdemu wydalonemu przysługuje prawo po upływie 3 miesięcy
zwrócenia się z prośbą o ponowne przyjęcie.



Original drawing by Janusz Korczak


Good Luck

Korczak

and Janusz Korczak´s best known

drawing of the Sparrow!

Monday, December 23, 2019

Korczak Dom Sierot we wrześniu 1939 r - Nowe dokumenty - stare wspomnienia



File:Bundesarchiv Bild 183-L14673, Warschau, Luftaufnahme von Bränden.jpg



Mały Przegląd : pismo dzieci i młodzieży : tygodniowy dodatek bezpłatny do nr 244 "Naszego Przeglądu". R. 17, nr 35 (1 września 1939) - ostatni numer pisma.

Ostatni numer gazety "Mały Przegląd" ukazał się 1 września 1939 r. Nie man w tym numerze wzmianki o wojnie. Tylko w jednym artykule jest wspomniany Hitler.


I własciwie już we wrześniu 1939 r. zaczyna się walka o przetrwanie.



Bomby spadaja na Warszawe. Korczak wraz z grupą starszych dzieci i nauczycieli dyżuruje na dachu domu, gasząc bomby zapalające.

Gdy wybucha wojna, Stary Doktor z radiowych pogadanek dla dzieci i rodziców ma sześćdziesiąt jeden lat, lecz jako major Wojska Polskiego szykuje się do pójścia na front. Odrzucony z powodu podeszłego wieku staje do walki przy mikrofonie, by do ostatniej chwili walczącej Warszawy, w huku bomb, nawoływać do walki i do wiary w zwycięstwo, do spokoju dorosłych i dzieci. W Domu Sierot gasi na dachu z innymi pracownikami bomby zapalające (od których zginął pracownik Sztokman, osieracając dziecko). Codziennie też pod hukiem lecących bomb odbywa dalekie marsze do śródmieścia odszukując zabłąkane, ranne dzieci i przynosi je do Domu Sierot, opatruje, by następnie oddać rodzicom.

W pierwszych dniach września na Dom Sierot spadło siedem pocisków. Pożary ugaszono. Była to między innymi zasługa Józefa Sztokmana. Należał do O.P.L - Obrona Przeciwlotnicza.

Józef Sztokman, to wychowanek a następnie. pracownik Domu Sierot. On spal nad dachu w chlodne noce a pózniej gasząc bomby zapalające dostal zapalenia pluc i umarl w poczatkach 1940 roku.

Naprzeciwko Domu Sierot, pod nr 87 pali się fabryka Fabryka pończoch Esgiwa (27 pracowników)

22–23 września 1939, gdy w kalendarzu żydowskim wypadał Jom Kipur po przerwie w bombardowaniach, Luftwaffe celowo skoncentrowała swój atak na cywilną dzielnicę żydowską w Warszawie; celami ataku były zabudowania cywilne i synagogi.








Friday, December 20, 2019

Korczak, dzieci, moi dziadkowie przeszli koło Cyrku na Umszlagu



Z Kolejki Mareckiej tekst: Na zdjęciu z żołnierzami niemieckimi spokojnie patrzącymi na Żydów z bagażami mam wrażenie, że jeśli nasza identyfikacja jest prawidłowa, to widzimy dość zagadkową scenę. Zdjęcie pochodzi z raportu Stroopa - i powinno przedstawiać wysiedlenie z getta. Jednak Żydzi (wg naszej identyfikacji) wychodzą z rejonu selekcji / bocznic, mijają łaźnie i skręcają do obszaru oczekiwania przed gmachem Stawki 6/8.

Nie wiem czy na fotografi niemieckiego fotografa Heinricha Josta z września 1941 roku zaznaczony budynek (1) to nie "Cyrku". 2 to teren gdzie stały wagony podczas deportacji w 1942 i 1943 roku.

Budynek "Cyrku" (1) był poza terenem getta do 1941 r. Pózniej został włączony do getta (razem z zachodnim terenem tej stacji towarowej. Mapa Getta z 1940 roku. Widać wyskrobane zmiany i na nowo zaznaczone granice tuszem.

Cyrk to "Cyrk na Dzikiej" - budynek Dzika 4/Stawki 12. Było tu przed wojną schronisko dla bezdomnych. Nawierzchnia ulicy to tzw. kocie łby. Wydaje mnie się ze dom ten mial prawie identyczna fasadę i od strony ulicy Dzikiej i od strony podwórka. Może to utrudnia identyfikację, i dlatego dyskusja czy na zdjęciu z Raportu Stroopa czy Żydzi wychodzą z rejonu selekcji / bocznic, mijają łaźnie i skręcają do obszaru oczekiwania przed gmachem Stawki 6/8 czy idą w przeciwnym kierunku, do czekających wagonów towarowych.

Cyrk to "Cyrk na Dzikiej" - budynek Dzika 4/Stawki 12. Było tu przed wojną schronisko dla bezdomnych.  Dwa zdjęcia z okresu Getta i deportacji (1942) i jedno zrobione podczas Powstania Warszawskiego przygwoździło mnie do tego miejsca.




Wiadomo że budynek ten był poza terenem getta do 1941 r.  Został włączony do getta (razem z zachodnim terenem tej stacji towarowej. W maju 1942 r. tuż przed Wielką Akcją, Umszlag staje sie Umszlagiem. Teren zostaje otoczony nowymi murami. Róg ulicy Dzikiej i Stawki to wejście, brama do przedsionka smierci.
Tędy wchodziły grupy Żydów deportowanych z Małego getta, m.in. dzieci z sierocinców. Tedy weszli na teren Umszlagu moi dziadkowie i 375 000 Żydów zgładzonych w Terblince. Zgładzonych najczęsciej tego samego dnia. Tędy wchodziły grupy Żydów deportowanych podczas Powstania w Getcie w 1943 roku. Tędy przechodziły grupy Żydów by czekać na następny transport siedząc na ulicy Stawki przed budynkiem szkoły.

Na Kolejce Mareckiej, polecam! jest kilka zdjęć i dyskusja własnie na temat Cyrku. Mnie najbardziej ciekawia zdjecia pokazujące wchodzacych na teren Umszlagu które jest opublikowane w Raporcie gen. Stroopa o zduszeniu powstania w Getcie Warszawskim.
Związane z rogiem ul. Dzikiej i Stawki w tym okresie istnieje m,in, zdjęcie wozu z zakładu pogrzebowego który wyjeżdża ze Stawek z na rogu z Dziką z noszami na dachu. To zdjęcie z czasów getta zawiera duzo innej informacji. Wóz zamierza prawdopodobnie w kierunku cmentarza żydowskiego. Nie widzę dokładnie, ale mam wrażenie, że ludzie na wozie maja podwójne, na obydwu rękawach opaski. Jedna to z Gwiazda Dawida a ta druga tak ważna w tym okresie to najpewniej związana z ich funkcją.

W getcie warszawskim było kilkanascie dodatkowych opasek różnych rodzajów, tzw. opasek funkcyjnych. Pewne opaski dawały początkowo poczucie bezpieczeństwa. Podczas akcji deportacyjnych i na samym Umszlagu dawały możliwosc, podobnie jak bialy fartuch lekarski, pielegniarski, czy czapka, policyjna lub zakładu pogrzebowego, mozliwosc wydostania sie z Umszlagu. 

Związane z rogiem ul. Dzikiej i Stawki w tym okresie istnieje m.in. zdjęcie wozu z zakładu pogrzebowego który wyjeżdża ze Stawek z na rogu z Dziką z noszami na dachu. To zdjęcie z czasów getta zawiera duzo innej informacji. Wóz zamierza prawdopodobnie w kierunku cmentarza żydowskiego. Nie widzę dokładnie, ale mam wrażenie, że ludzie na wozie maja podwójne, na obydwu rękawach opaski. Jedna to z Gwiazda Dawida a ta druga tak ważna w tym okresie to najpewniej związana z ich funkcją.
Na zdjęciu z żołnierzami niemieckimi spokojnie patrzącymi na Żydów z bagażami mam wrażenie, że jeśli nasza identyfikacja jest prawidłowa, to widzimy dość zagadkową scenę. Zdjęcie pochodzi z raportu Stroopa - i powinno przedstawiać wysiedlenie z getta. Jednak Żydzi (wg naszej identyfikacji) wychodzą z rejonu selekcji / bocznic, mijają łaźnie i skręcają do obszaru oczekiwania przed gmachem Stawki 6/8.
Wydaje mnie się ze dom ten mial prawie identyczna fasadę i od strony ulicy Dzikiej i od strony podwórka. Może to utrudnia identyfikację, i dlatego dyskusja czy na zdjęciu z Raportu Stroopa czy Żydzi wychodzą z rejonu selekcji / bocznic, mijają łaźnie i skręcają do obszaru oczekiwania przed gmachem Stawki 6/8 czy idą w przeciwnym kierunku, do czekających wagonów towarowych.


A teraz najlepsze - zdjęcie ma podpis: "Heraus aus den Betrieben! – Precz z zakładów" (patrz: https://pamiec.pl/ftp/ilustracje/Raport_STROOPA.pdfs. 107 - tłumaczenia podpisów, s. 191 - zdjęcie). Mam wrażenie, że zabłądziliśmy! Kolejne zdjęcia w raporcie mówią o szopie Brauera....

Thursday, December 19, 2019

Dödsmarscher - Judiska Församlingen i Stockholm - Nu vänder sig församlingens styrelse mot de avlidna Förintelsens överlevande



Det var exakt för 75 år sedan som evakueringen av koncentrationslägren pågick. Evakueringen började redan under hösten 1944. Himmler beordrade då att fångarna skulle evakueras västerut, mot Tysklands inre. De flesta evakueringarna skedde med tåg och till fots.

Vid årsskiftet 1944/1945 drev SS ut hundratusentals lägerfångar på dygnslånga dödsmarscher till fots över hela Tyska Riket. Det var en vardaglig syn i det undergående Tredje riket: utmärglade gestalter släpade sig fram genom snön, klädda i randiga fångdräkter och trätofflor, bevakade av soldater som sköt dem som inte orkade vidare eller försökte fly. Kraftlösa och sjuka fångar lämnades kvar eller dödades, de övriga fördes till läger längre bort från fronten. Allt under den iskalla vintern 1944/45, för 75 år sedan.

66 000 fångar evakueras från koncentrationslägret Auschwitz-Birkenau. Deras mål var att nå Bergen-Belsen lägret. Av en grupp om 3 000 fångar som lämnade Auschwitz-Birkenau den 18 januari 1945 kom två månader senare endast 280 personer fram till sin destination 500 kilometer bort.

Många av de tonåringar och unga kvinnor begravda i Stockholm - Förintelsens offer kom till Sverige under sommaren 1945 och dog strax därefter. Min forskning visade att många av de kom just från Bergen-Belsen och har tidigare varit Auschwitz-Birkenau. I deras berättelser nedtecknade i deras svenska sjukjournaler finns dödsmarscher och evakueringen klart beskrivna.

För ett år sedan har jag uppmärksammat att ett helt gravfält där Förintelsensoffren ligger begravda i Stockholm har misskötts kolossalt. Gravhällar i sten låg nedgrävda i marken. Bara små luckor syntes i gräset. Jag och min sambo började gräva upp de, ett ideellt arbete. Vi lyckades entusiasmera tjänstemän vid Judiska Församlingen. Vårt mål var att till 75-årsdagen av dödsmarscherna från Auschwitz-Birkenau, den 18 januari skulle gravstenar komma upp till ytan och med tanke att det rör sig om ett helt gravkvarter så skulle den ödeplatsen, en hel kvarter. uppmärksammas med 6 höga minnesstenar. 

Trots att jag är stark och kraftig visste jag att jag skulle inte orka att utföra hela arbetet. Medel söktes från Stockholms stad, Heckschers stiftelse, Riksantikvarieämbetet, m.fl. och privata aktörer.
Heckschers stiftelse svarade först på en ansökan från Judiska församlingen och tillförde Judiska Församlingens konto en summa på 75 000 kronor. Detta för att snarast möjligt kunna framställa de 6 minnesstenar. Minnesstenar i grå granit med namnen på dödslägren på en av ytorna. 6 stenar, antalet, uppmärksammar även de 6 000 000 judar som mördades under Förintelsen.

Minnesstenar avtäcktes vid en ceremoni den 6 oktober 2019, se bilderna nedan.

Igår släppte Judiska Församlingen i Stockholm en information att de 6 minnesstenar skall bort. Protokollet är undertecknad bl.a. av Judiska församlingens ordförande Aron Verständig. I JFs protokoll från styrelsemötet av den 16 oktober 2019 står följande:

§6: De uppsatta vita stenarna på Norra begravningsplatsen (på det befintliga kvarteret på norra med liggande stenar över de som kom till Sverige 1945, men som inte överlevde). I den ursprungliga planen skulle de befintliga stenarna bara rengöras. Beställning och uppsättande av nya vita stenar gjordes utan att JF tillfrågats. Isak Reichel framförde att eftersom stenarna satts upp utan att det sanktionerats av kansliet så har JF rätt att avlägsna dem, vilket också kommer att ske. Det finns ett förslag på att göra en lund och samla stenarna där. Styrelsen uppdrog åt kansliet att höra med Chevran hur vi ska gå vidare. Vi har finansiering och vi har påbörjat diskussioner med Stockholms stad och Forum för levande historia. Kansliet återkommer på decembermötet med förslag. 

Beställning och uppsättande av nya vita stenar gjordes utan att JF tillfrågats står det. Lögn! Isak Reichel (generalsekreterare på JF) informerades om varje steg. Bl.a. om mötet mellan JF-representater och Stockholm Stadshus.

Minnesstenarna beställdes av Judiska Församlingen och betalades av Judiska församlingen med medel från Heckschers stiftelsen. Den 14 maj 2019. således fem (5) månader före protokollförda styrelsemöte har Isak Reichel utfärdat ett intyg"Judiska församlingens projekt "Fältet för 1945 år överlevande", se nedan.
Nu skriver Reichel och tycks ha stöd från Aron Verständig och resten av styrelsen att JF har rätt att avlägsna dem och påpekar vidare "vilket också kommer att ske". 


 Isak Reichel framförde att eftersom stenarna satts upp utan att det sanktionerats av kansliet så har JF rätt att avlägsna dem, vilket också kommer att ske. Men det av honom underskrivna intyget? Minns han inget? Saknar han en kopia?

Heckschers stiftelsens ordförande Henrik Salomon som också var närvarande vid det högtidliga avtäckandet av 6 minnesstenar monumentet begärde omedelbart efter att ha tagit del av protokollet att att JF-styrelse skulle förklara sitt nya ställningstagande och återbetala medel som tilldelades. Jag skrev om samma sak till Judiska Centralrådet och Aron Verständig.

Styrelsen för Föreningen Förintelsens Minne - Swedish Holocaust Memorial Association kommer att ha ett styrelsemöte inom den närmaste tiden för diskutera åtgärder för att stoppa Judiska Församlingens styrelsens planer för att vanära och förinta det nyupprätta Minnesmonumentet med 6 minnesstenar. Att flytta, forsla bort, glömma och gömma  minnesstenarna är nu ett slag, skymf mot de som var fångarna i getton och koncentrationslägren, de som gick dödsmarscherna för 75 år sedan. Ett skymf mot oss, barn till Förintelsens överlevande och deras barnbarn.

Varför detta ytterst märkliga agerande av Judiska församlingens styrelse (i det tysta)?

Läs vidare om Judiska Församlingens och Chevras tidigare förehavanden, bl.a. angiveri.

Läs vidare om de medel som de överlevande testamenterade till gravvårdar av de som inte överlevde första åren i Sverige och ligger begravda i Stockholm - Förintelsens offer. Medel som försvann mot deras vilja!

Läs vidare om "kulturen" inom Chevra och Judiska församlingen.


Generalsekreteraren i Föreningen Förintelsens Minne - Swedish Holocaust Memorial Association avtäcker Auschwitzstenen. Den oklippta gräsmattan på nytt skymmer Förintelsensoffers gravstenar.


Minnesmonumentet, de 6 minnesstenarna vid ceremonin på årsdagen av Kristallnatten


Historien med Judiska Församlingens fasansfulla agerande när det gäller Holocaust monument upprepar sig. Jag besitter dokument där Judiska församlingens styrelse ville ha garantier, en finansiell täckning för att ta bort (med tiden) den första Holocaust monumentet som jag fick medel att bygga i Stockholm. Breven ställdes till bl.a. Stockholms stad och finns säkert även i deras arkiv. Namnmonumentet blev till och nu tar Judiska församlingen betalt av folk som vill se den.

Historien om Judiska Församlingens agerande i  mitten av 1990-talet finns nedtecknad här.
Med all rätt har artikel fått en titel:

Disowning The Holocaust

Nu upprepas scenarion! Den förra var när vi skulle ihågkomma 50 årsdagen då koncentrationslägren befriades, nu är det 75 år. Av det ovan beskrivna står det klart att 25 år har gått och den Judiska församlingensstyrelse bär uppenbart på samma sjuka som på nittiotalet !

Skall de 6 Minnesstenar som markerar platsen för sista vilan för ett hundratal Förintelsens offer återsändas till Glimåkra?

Benämningen ”dödsmarsch” myntades av lägerfångarna själva. De var övertygade om att marscherna var en medveten metod att ta död på dem. Tusentals dog av svält, utmattning och misshandel eller sköts till döds. En handfull lyckades fly, och överleva. Andra hamnade i ett nytt läger, och ännu ett, tills de slutligen befriades av de västallierade eller sovjetiska styrkorna.

Wednesday, December 18, 2019

Ukryte białe Ściany Płaczu w Warszawie

Ściana Płaczu to jedno z najważniejszych miejsc dla Żydów. Wszystkim kojarzy się z Jerozolimą.
Dla mnie Ściany Płaczu w Warszawie to w szkołach na ulicy Stawki - obecnie białe ściany w klasach szkolnych.

Ściany są opisane w Notesie nr. 4 Mariana Berlanda.  To mocna i nienocna literatura. Berland pisze m.in. o szkole na ul. Stawki która należała do Umszlagu i gdzie Żydzi byli trzymani w oczekiwaniu na następny transport do Treblinki w 1942 roku i w 1943, wtedy głównie do Majdanka.
Dla mnie Ściany Płaczu w Warszawie to w szkołach na ulicy Stawki - obecnie białe ściany w klasach szkolnych. Zdjęcie po wrześniu 1939 roku. Oprócz szkół zaznaczony dom noclegowy dla bezdomnych "Cyrk"(1) i miejsce na Umschlagplatz gdzie stały wagony towarowe do deportacji do Treblinki (2).
Dla mnie Ściany Płaczu w Warszawie to w szkołach na ulicy Stawki - obecnie białe ściany w klasach szkolnych. Mapa z granicami (zmienianymi) Getta z 1940 roku. Oprócz szkół zaznaczony jest dom noclegowy dla bezdomnych "Cyrk"(1) i miejsce na Umschlagplatz gdzie stały wagony towarowe do deportacji do Treblinki (2).

Po raz pierwszy zobaczyłem je, te niewidoczne Ściany Płaczu kilka lat temu czytając zapiski Mariana Berlanda. 

Ściany wszystkich pokoi to dziesiątki tysięcy klepsydr... Widzimy kilka nazwisk o jednakowym brzmieniu, pisane jedno pod drugim, otoczone czarną obwódką. To są całe rodziny. Przy niektórych dołączony jest też wiek. W ten sposób ludzie chcieli upamiętnić swoje istnienie, chcieli przekazać tym którzy kiedyś tu przyjdą, wiadomość o sobie, o tym jaki spotkał ich los. W ten sposób ludzie za życia jeszcze układali swoje nekrologi. Już się nie waham, może to jednak po nas zostanie i przetrwa. (....). Biorę ołówek do ręki i wypisuję na ścianie nasze nazwiska, wiek i datę przybycia zanotował Marian Berland.

Po raz pierwszy zobaczyłem je, te niewidoczne Ściany Płaczu kilka lat temu czytając zapiski Mariana Berlanda. Mimo że tak naprawdę ich nie widziałem to wyobrażam sobie dokładnie jak te białe ściany wyglądały. Zastanawiam się czy czkający w 1943 na transport do Majdanka widzieli napisy z 1942, tych co czekali tam na transport do Treblinki.

W szkołach przy ulicy Stawki trzeba koniecznie przeprowadzić prace badawcze i zrobić odkrywki tych napisów - na moich Ścianach Płaczu w Warszawie.

Może zajmie się  tym prof. Paweł Marek Jakubowski, konserwator dzieł sztuki który w dawnym żydowskim domu modlitwy, w kamiennicy przy ul. Targowej 50/52, przylegającej do Bazaru Różyckiego zrekonstruował tam zamalowane malowidła z 1934 r - Ścianę Płaczu w Jerozolimie, Grób Racheli w Betlejem i fryz ze znakami zodiaku.

Tuesday, December 17, 2019

The Pain of Mathematics - Cattle wagons from Umschlagplatz in Warsaw to Treblinka - Deutsche Reichsbahn - Wagenzug bestehende aus 1C 58G 1C (60) - Warschau nach Treblinka




The Pain of Mathematics. While starting out to write a post about box cars, cattle wagons and the number of peoples that were loaded in each, I feel bad!
The Mathematics of the deportations from Umschlagplatz are, however, rather easy.

We know, exactly the number of persons that were deported each day from Umschlagplatz to Treblinka and we know as well that the set of wagons was always 60.

On the day Janusz Korczak and Dom Sierot was deported, 6623 persons were deported. 6623 divided by 60 gives the quotient of approx. 110 persons in each wagon.

110 persons with parcels in one wagon means an area of 50x40 cm to stan on per person. My measures are approx. 70 x 40. Sometimes more then 150 persons were loaded to each wagon.


From the Face book:
  • Helena R Brus Although sad, It would be very educational to install a demonstration of what it means in practice - perhaps in one of Holocaust museums.
    1
  • Roman Wroblewski This is exactly what I suggested. In Washington there is on exhibit one of the cattle wagons. However, it is used just for the passing through. It should be enough to paint on the floor the size of the wagon and let children in a school class of 30 pupils to stand within the area of 1/4 or 1/5 of the cattle wagon. To make it more natural, different parcels that the victims were allowed to take with them, might be placed within the marked floor. It should be installed in all Holocaust museums.

Monday, December 16, 2019

Picture from Warsaw Uprise, 1944 shows Umschlagplatz in Warsaw Ghetto

Old picture from August 1944 by Józef Jerzy Karpiński. Below the flight photo taken 1944.

The picture below is taken at the border of the Cargo area and the Deportation area pointing West. Jews of the ghetto had to march to the Umschlagplatz. The gate to the deportation area was close to the old shelter building seen on the left. In may cases peoples went directly to the trains. If the trains were not there or fully packed, the Jews had to sit and wait on the ground in the Umschlagplatz's courtyard or on the floor inside an empty school building on the site, where they waited, sometimes over night, for the new, empty train to pull in.


Empty trains from Treblinka arrived back to Umschlagplatz. Here, they were diverted along three (four) special rail spurs.
As the action on August 5, 1942 was rather well planned, I think that Orphanage children from the Little Ghetto went directly to the waiting cattle wagons to the right on the marked on the photo nr. 2 and 3. On right side of the top photograph one can see the end of the cattle wagon of type 1C with break cabin used by armed SS-soldiers.


58 normal cattle wagons (58 G ) and 2 cattle wagons with break cabins (1 C) of this type shown above were going on daily basis between Warszawa Ghetto and Treblinka (In German reports: Wagenzug bestehende aus 1C 58G 1C).

Saturday, December 14, 2019

Love at Janusz Korczak Orphanage at 92 Krochmalna, Warsaw.






Love at Korczak Orphanage

Love, respect and trust lie at the foundation of Korczak's philosophy of how to raise a child.
Heart is there to love. Stomach feels hungry when it is empty and deprived of nourishment but heart is hungry and sad and full of longing when it is not filled with love! - wrote Korczak.

Not only "children" but teenagers populated Korczak Orphanage and "love" with associated emotions has flourished not only in pedagogy but also among them, as shown in the letters that survived.

Below, some examples of love letters to Helenka that left the Orphanage for Argentina.

Dear Helenka,
Yesterday coming back from school, I learned that you had sent a letter. And I thought to myself that it could not be yet for me.
But at supper, I have overheard Irka saying to Sara that she got a letter from Helenka (I was far but when they mentioned the name, Helenka, my hearing has picked). I was angry why not me (please forgive me). And next morning Irka gave me your letter... 


Another boy wrote:
"I have such deep feelings for you and, as I dare say it, I love you.
I hardly survived the first days. Did not even go to say goodbye but forgive me (only if you want). No, I could not go because I did not want the" circle" I belong to make their conclusions. I know, am quite aware of, that I have - - it seems-- a "powerful" rival...

"Forgive me for such a brave approach. A letter like this and the rest... But I am so inspired..
Remaining full of love for you.
(Maybe) Yours!
Always loving You
P. S. They are turning the lights off, cannot continue (am in the bedroom hall).
Chaim K. 25.III.39
Am closing my eyes, dreaming about You,
Goodnight


Translation from Polish by Helena R. Brus.