Saturday, June 30, 2012

Powojenni polscy prestidigitatorzy Korczaka



Korczak zawsze w "Krzywym zwierciadle" - albo deformowany albo powiekszany albo zmniejszany albo znika przy pomocy innych luster!

Korczak i Podział efektów iluzjonistycznych

  • Lata 1945-1954 - pojawianie się - wyciągnięcie królika z pustego kapelusza, itp.
  • Lata 1955-1956 i 1966-1969 - znikanie - znikanie przedmiotów lub osoby zamkniętej w skrzynie, po jej zasłonięciu, itp.
  • Lata 1971-1972 przemiana  - np. chusteczki w gołębia
  • Lata 1973-2012 - przywracanie (scalanie) -  - łączenie w całość podartych przedmiotów (kart, itp.)

O tych "sztuczkach", na stronie Muzeum Historycznego w Warszawie i Korczakianum  jest nastepujacy opis tych "wypadków":
Tuż po zakończeniu II wojny światowej zainicjowane zostało - by utrwalić pamięć o Korczaku i jego dokonaniach - gromadzenie ocalałych materiałów i pamiątek. Powstał Komitet Uczczenia Pamięci Janusza Korczaka (1946-48), utworzony przez ludzi, którzy osobiście i blisko znali Starego Doktora. Jednak dopiero po stalinowskiej przerwie, na „odwilżowej” fali 1956 roku, odrodzony wówczas Komitet Korczakowski powołał stałą Komisję Archiwalną (1957) i ta na szerszą skalę rozpoczęła zbieranie dokumentów, publikacji, wspomnień, fotografii, a nawet podjęła pierwsze prace bibliograficzne.
Losy zbiorów nadal nie były wolne od politycznych uwarunkowań, stąd kolejna „zapaść” - w latach 1968-69, gdy część aktywnych działaczy zdecydowała się na wymuszoną emigrację, a zbiory usunięto z pomieszczeń Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, przy którym afiliowany był Komitet Korczakowski.

To jednak nie iluzjoniści, mentaliści czy prestidigitatorzy przyczynili sie do tych wszystkich zjawisk! 

Scalanie Korczaka