Wracając do ulicy Dzikiej, to kończyła się jej północna część przy Umschlagplatz. Naprzeciwko Umszlagu budynki na ulicy Dzikiej miały numery 47–69. Janusz Korczak, wychowawcy i 239 dzieci zostali 5 sierpnia 1942 roku deportowani z budynku Domu Sierot na Siennej 16 na Umschlagplatz na rogu Dzikiej z Stawki. Szli pieszo, ulicą Dzika/Zamenhofa która kilkakrotnie zmieniała nazwę w latach 30-tych. Przed wojną, gdy Zamenhofa dochodziła do skrzyżowania Stawek, była ulica znów Dziką. Niemcy nazwali, upraszczając, całą ulicę Wildstraße, czyli Dziką.
![]() |
| Niemcy nazwali, upraszczając, całą ulicę Wildstraße, czyli Dziką. |
![]() |
| Nowolipki 7, jedyne zdjecie które znalazlem |
Kwiecien-Maj 1943. Powstanie w Getcie Warszawskim. Dzieci ze strony aryjskiej patrzą na getto. Tę fotografię wykonano z załamania ul. Dzikiej w kierunku południowym. Widoczna po prawej prawej stronie modernistyczna, zachowana do dziś kamienica braci Goldbandów została wybudowana w 1939 roku i istnieje do dziś. Nieco dalej za nią widoczny dom na rogu ul. Szczęśliwej 1 i Dzikiej 9 z charakterystycznym narożnym budynkiem kina "Unja", znajdującym się już za murem getta (widoczny w poprzek zdjęcia trochę poniżej głów dzieci). Tu na ulicy Dzikiej czyli Wildstraße były bramy do getta na Umschlagplatz.
Większość Żydów docierała na położony na północnym krańcu getta Umschlagplatz pieszo ulicą Zamenhofa która zmieniała nazwę gdy dochodziła do ulicy Stawki (albo ul. Niskiej). Od skrzyżowania Stawek była ulica Dzika która skręcała w lewo i zmieniała nazwę na Powązkowską. Niemcy nazwali ulicę składającą się z dawnych ulic Dzikiej i Zamenhofa – Wildstraße (Dzika).
![]() |
| Grupa Żydów na ulicy Zamenhofa/Dzikiej (Wildstraße) eskortowana w kierunku Umschlagplatz. Rok 1943 (z raportu Stroopa). |











